Lezen

Tip

Net geen 98

Jij bent 96, ik 9Jij ligt al meer dan een jaar in bedDe huid van jouw handen lijkt een doorzichtig vliesIk durf het amper aan te rakenBang dat het scheurt als vlindervleugelsJe vraagt hoe het was op schoolEn om koekjes uit de kast te halen als vieruurtjeIk weet dat er geen koekjes zijnZal ik eerst broeder jacob spelen vraag ik?Je zingt mee, je kaken roodWe stralen Jij bent 97, ik 10, mama 40Je ligt nog steeds in bedDe verpleegster houdt een telefoonscherm voor je gezichtJe ziet me niet goed zeg jeEn vraagt wanneer we komenHet mag niet marraine zeg ik nog eensWe zouden je kunnen besmetten met coronaEen beetje zoals tijdens de Spaanse griep Gelukkig kunnen we je wel bellenZal ik nog eens accordeon spelen?Frère Jacques zing je Maar we stralen niet Jij bent 97, ik nog steeds 10, mama intussen 41Ik mag niet naar jou komenMama na 3 maanden eindelijk welHet ging niet goed zei de verpleegsterJe at en dronk niet meerJe ogen gingen amper nog openBehalve voor mamaJij nam vroeger haar hand vastNu neemt zij die van jouZe voelen koel en zachtZe zegt dat het bijna je verjaardag isOf je dan een stuk taart wil?Ja en een glas wijn zeg jeMama lacht vanachter haar mondmasker Haar ogen worden vochtigGoed dat ze ons dat niet kunnen afnemen zegt ze Jij was 97, net geen 98De taart en de wijn kunnen we niet meer delenMama zit al dagen te lezen om te vergetenIk maak een eigen stukje muziekVoor marraine haar begrafenis zeg ikEn dan zijn ze daar haar tranenZe wil dat je haar hand vastneemtEn zegt dat alles goed komtZoals je altijd deedSpeel maar verder zegt zeVoor haar en voor mij  

Fien SB
174 1

Verloren tussen ons

Verloren tussen ons   Ik gaf mijn hart Ik gaf mijn wereld Heel mijn leven Gaf me bloot En liet me lezen Nu laat je alles ergens achter Niet bij jou en niet bij mij Tussen ons Verdwaald Verloren

Sarah D'huyvetters
8 0

Maatschappelijke schoonheid

Maatschappelijke schoonheid   De maatschappelijk plicht tot schoonheid Toont ons niet wat mooier is Maar hoe imperfect de reflectie in de spiegel voor ons lijkt. We verbergen onze puurheid Met een wazig evenbeeld Een schim van wat we waren En van wat we kunnen zijn Strevend naar perfectie Die ons allen onderdrukt Dragen we een masker En vervagen ons geluk

Sarah D'huyvetters
13 0

Gebroken kleur

Gebroken kleur   Soms scheurt er iets vanbinnen Langzaam tergend traag Soms breekt er iets vanbinnen Met 1 inslag hard geraakt We eindigen hetzelfde In stukjes uit elkaar Zoekend naar iets dat helen kan Verschuilen we ons voor nieuw gevaar Proberen we onzichtbaar Te leven als een schim Tot iemand ons weer kleur geeft En ons leven weer wat zin.

Sarah D'huyvetters
8 1

Laat ons zijn

Laat ons zijn   Roddels zo luid Fluisterend stil Wetend hoor ik wat ik niet wil Blikken vol haat steeds op me gericht Werpen het duister Vervagen het licht. Woorden als messen veroorzaken pijn Laat ons toch één keer zijn wie we zijn.

Sarah D'huyvetters
5 1

Italië

Italië   Buiten verlicht jouw jas mijn schouders Mijn zorgen verdwijnen mee met de zon. Je ogen als sterren houden me warm En met een deken van liefde waai je me koel. Jouw stem als muziek in mijn oren geknoopt Zwijgend vol liefde geven we toe.

Sarah D'huyvetters
0 0

Storm op zee

Storm op zee   Midden in een storm op zee Verdrink ik langzaam, ga ik dood Een vloedgolf van herinnering Neemt m’n adem, voert me weg Dan mijn redder, sterke armen Sleuren me naar boven toe Voel, ik adem, geeft me leven Denkend aan jouw lach van toen.

Sarah D'huyvetters
16 0

Gevoelensvloed

Gevoelensvloed   Een stroom vol ongezegde woorden druppelt langs mijn wang omlaag Ze vormen daar een zee beneden en fluisteren: “Ik zie je graag.” Luister goed, ja kan ze horen, oorverdovend veel te stil Zonder angst en toch bevreesd, vertellend wat mijn hart echt wil Wees aandachtig, heb geduld, hoor hoe mijn gevoelens klinken Haal me uit die tranenvloed, laat me hierin niet verdrinken.

Sarah D'huyvetters
6 0

Twijfels vol liefde

Twijfels vol liefde   Laat me gaan Hou me vast Laat me los Vang me op Vergeet me... Niet, onthoud me Twijfels Vol liefde Ben zeker  

Sarah D'huyvetters
2 0

Ik zwijg

Ik zwijg   Ik zwijg Ik kan het niet zeggen Dus ik zwijg Ik zwijg woorden Ik zwijg zinnen Ik zwijg En jij Jij luistert,  Luistert en begrijpt.

Sarah D'huyvetters
12 0

Ik loog de waarheid

Ik loog de waarheid   Ik durfde nooit zeggen wat ik echt voel Durfde nooit zeggen jij bent mijn doel. Ik lachte met liefde, Maar meende elk woord. Ik loog de waarheid, Loog oprecht gevoel.

Sarah D'huyvetters
8 0

Sterk zijn

Sterk zijn   Ik moet sterk zijn Ik glimlach, ik lach Ik schater, ik gier Ik ben opgewekt, ik ben vrolijk Ik kan niet meer, ik breek.

Sarah D'huyvetters
5 0

Braakland

je naar iets anders doen kijken om de antenne ervan bij te sturen: wat 'ziet' wordt gestuurdin een haakse richting op het blikveldmarmeren mannetjes bewaken ondertussen de koperdraad die door de muren van de kamer loopt, maar gisteren gaf de stekker een vonk en nu werkt de elektriciteit nog slechts deels, op sommige plekken die je beter niet nog eens aanraakt, en wat dat wil zeggen als je het wél aanraakt je haar naar achteren, zo ben je nauwkeurig gezegd voorbereid op iets maar op wat moet je je nog voorbereiden als de lucht rot is binnen een straal van 10 meterde straal vindt zichzelf telkens heruit en geeft je niet meer of niet minder dan tekens die te kort zullen schieten naarmate je je ermee aankleedt wees eerlijk tegenover (niet 'tegen') een broos lichaam  het staat op spatten dus het breekt wel eens (toen zei ze me dat ze wilde vertrekken dus liet men haar de andere kant van zwaarder wordende omgevingen eens zien: kortom, ze blijft altijd plakken, aan dat wat daar niet om vraagt)niets wil insinueren, alleen nog maar liegen en provoceren,zo gaten creëeren en mengvormen vervalsen binnnen de codes van het mengenwant ohnee-ohjaook zij zijn er nog maar dat wat je ziet overstijgt je verwachtingen, blijkt een braak terreintje te zijn, en om het te liggen wachten in de avondzon uit te stellen kijk je hoe laat het isdit betekent niets goed nu dat de elektricteit bij ons stuk is, nu dat de muren niet meer hoeven te klemmen is er enkel nog maar de proletariër in mij die alles goedkandoen

Dries Verhaegen
9 0

Een tuin voor jou en mij

Code roodNiet meer vanwege het virusMaar vanwege de hitte Jij smelt als ijsNiet vanwege de hitteMaar omwille van jou en mij En de schoonheid rondom Je regering maakte regels die jij niet begreepOnderscheid tussen jong en oud, arm en rijk, jou en mij Die maakte het virus nietIk werd half verlamd en sprakeloos uit het ziekenhuis ontslagen Jij geruïneerd terug naar je beschimmelde flat gestuurdHet sociaal vangnet faalde voor ons beidenMijn tuin niet Taal is hier niet nodig, want alles spreekt en wij luisterenIk oud, jij jong, even wijs en kwetsbaar, even arm als rijkEen musje komt drinken op het blad van de waterlelieOnder jouw warme blik en het gezoem van bijenWater en bloemen in overvloed, net als mijn lachJij plukt braambessen, ik kerstomaatjes, zonder pesticidenMijn hoofd is leeg, jouw hoofd vol van godOns paradijs

Fien SB
28 1

Orgaan-loos

Dit is een lichaam zonder organen, het is enkel gevuld met ontvlambare vlinders.   Ik geniet van deze hartslag. Ik geniet van deze lente achter mijn rubberen buikwand.   Ze fladderen achter mijn zwarte inktster, onder mijn vergulde navel deze verlangens.   Ze laten me mooi voelen.    Ik kijk door het gesmolten zand naar zijn bewegingen. Hij heeft geen weet van mij. Hij staat in het licht, ik wordt weggezogen in mijn schaduw.   Ik volg zijn voetstappen. Het is koud buiten. Zowel grote als kleine geheimen blijven verborgen onder orale plafonds, achter onze ogen of achter de ruiten.   Maar het doet me pijn als we elkaar blijven ontwijken. Omdat ik hem niet durf aan te kijken.   Als ik zijn handschrift lees, dan voel ik me zacht worden.   Al deze vragen, ze laten me vloeibaar voelen. Alsof ik in een potje van verdriet wordt gestopt. Maar ik volg zijn voetstappen. Ik weet nu zijn ritme van de dag. Maar ik wil het voelen, zijn hartslag.

Andrea Derese
31 0

Laat me in de waan

je ogen kijken me aan over je wang rolt een traan een glimlach om je mond om de vreugde die je vond   ik weet niet waar je bent of dat je me nog kent ik weet niet wat je voelt en ook niet altijd wat je bedoelt   je praat niet en ik weet niet of je me echt ziet maar je kijkt me aan en laat me daardoor in de waan

Rosie DW
4 1

Ik ga iets moois schrijven

Ik ga iets moois schrijven Maar ik weet niet hoe dat moet Want schrijven is blijven En slecht nieuws smaakt zo zoet Hoe de wereld elke dag opnieuw ontwaakt De slecht dagen naar het archief sluist En hoe een nieuw drama ons opnieuw raakt Ik wil vrij zijn en naar buiten Maar ik zit er middenin Ik ga iets moois schrijven Beslist. Maar ik weet niet hoe of waar Met het slechte nieuws heb ik het gehad Ik ga iets moois schrijven Ooit komt het wel klaar   https://autismestorm.home.blog

Autisme Storm
11 1

kwansuis

het grasduinen in lyrische fragmenten met helmboswuivende accenten gelardeerd met kloeke kwatrijnen doet kwansuis een glimlach verschijnen en wat te doen met enjambementen

wim vermant
19 0

Waterschade

Op en neer Op en neer Keer op keer Op en neer Meer en meer Afgevlakt en uitgespreid Afgestampt en uitgeweid Woedt er een zee in mij Woedt er een zee in mij Er woedt een zee Waar ik in drijf In mij Meer en meer Keer op Keer Waan ik me een schipbreukeling Van mijn eigen Te verkrijgen Drijf lijf

Tinevl
1 0

Verwikkeling

ik wieg mijn gedachten soms. ik wik het woord zoals wanneer ik denk aan de lipafdruk in een lepel. dan wikkel ik mezelf rondom de vraag of het een bijwerking dan wel het gevolg van liefde is dit geduldig wachten en wiegen van gedachten. op donkere dagen vallen ze op koude steen, in goede dagen koester ik de hoop dat ze zullen groeien, als algen op een schelp. zie mij hier nu onder water staan. zie mij hier nu staan. zie mij hier staan begroeid met mos.

Dirk De Gezelle
51 1
Laad meer ...