Lezen

drizzles softly

Knowing nothing is true    drizzles softly  like rain gently cooling down the flaring flames of torment and pain turning burnt wood into fertile soil   for one’s heart  to take root

radha
0 0

creation

creation is  a master at  disguising   t    r    u    t    h    

radha
4 0

go go

go   go your whispers tender with empty words nothing but lies as is your beauty no more but  idle duty  o no how foolish   to put one’s faith in such a masquerade   ___________________________________

radha
0 0

garland

walking  down the lane  every day  again   is like a string threading  a smile a word a touch a glance  a flavour a scent   however so small an event  each one of them a tiny gem   weaving  a garland of  tender  joy   unbroken afresh   O  beloved   blissfully outflowing you   

radha
0 0

Poem

Languit liggen de benen en gedachten in een poging om ‘t eind van de dag te verzachten Stilte verraadt de geluiden van de straat Ze zien me niet, herkennen niet mijn anoniem gelaat Terwijl het raam steeds minder toont en verlicht, bedenk ik nog gauw de titel van een Engels gedicht En daar, is dat de geur van een bloem die ik herken en haar ritme poem poempediedoem poem poem

simon s.
5 1

Gefladder

dagen zonder lief, nachten van plezierpompende harten, dampende lijveneen op en neer gaan van trillingengrijpende vingers en happende mondenmet een ongekende gulzigheideen gretigheidzondig, maar niet verkeerd en ontdaan van spijt

het stille meisje
27 0

Hartenbreekster

een platonische liefdesaffaire ontastbaar maar expliciet sms'jes over voelen, aaien, strelen het verlangen naar een ander lichaam ingebeelde handen een imaginaire mond tastbare schuldgevoelens want wie bedriegt wie? 

het stille meisje
18 0

Kathedraal

Net als duizenden, miljoenen voor mij schuifel ik licht in 't duister. Iemand fluistert: 'Het orgel is indrukwekkend.' Schilderijen, zuilenrijen Retabel, altaarparabel Heiligenzerk, beeldhouwwerk Naar ‘t schijnt zijn ze prachtig, Godallemachtig  Ik schuifel met blik op eeuwenoude arduinen plaveien en zuilenrijen, denkend aan eeuwenlang geschuifel van gelovigen en kardinalen maar toch vooral aanonze geschiedenis, aanonze annalen.

simon s.
5 0

te

dit is te licht voor hoe zwaar het kan worden.

Ruth Van de steene
22 0

Blauwe regen

Het is warm. Haar teennagel verraadt mijn lievelingskleur. Ik denk aan mama, die altijd zei dat toeval niet bestaat, zie                            hoe zij behoedzaam de kat uit de boom kijkt           tot ze op me valt en ik op haar als                            blauwe regen.

Ingemar Spelmans
0 1

bevlogen acryl

  Een lijn uitgesmeerd de zon brandt strepen geel in de plasjes tussen het gras een lijn in figuur ijle zwaan getrokken er bovenop   met vegen van Pruisisch blauw het vermoeden van diep water in een grote cirkel eromheen v- vinkjes in omber met paletmes   een sperwer duikt plots mijn blad binnen veegt het omber door het groen van ’t gras een grote modderpoel de compositie verslindend en nergens het rood van bloed te zien    

Manuel Van den Fonteyne
13 0

beginnen

de dwaze gulzigheid van het begin het klungelen met mooi en voor je 't weet het liefde morsen

Ruth Van de steene
34 0

gulzig

het begin is altijd zo gulzig

Ruth Van de steene
29 0

favoriete tijdverdrijf

ik denk aan mijn idee van jou

Ruth Van de steene
57 1

Friet met vlindermoed

    met krokante handen staalwol zal ik alle wanden van de frietpot komen kuisen   houden doe ik van die hitte wolken zie ik niet moedertjelief ben je de jonge plantjes niet vergeten hoe het vroeger was   mijn fietsje wit zo ook de banden in mijn hoofd groeiden er beelden eelt was iets voor bomen zagen deden mensen over onkruid prijzen reizen zelfs een storm te benidorm   vandaag hangen er takken treurt de wilg niet eens meer om vergeten water langs de wegen lijden beuken takken hangen bessen willen nog verschijnen zes oneven veel geluk ik zeg allo ja ik hoor je in mijn achtertuin plant ik patatjes   voor de frietjes proper is de frifri mijn froufrou al lang gestorven morgen snijd ik reepjes uit de zon plooi ik een glimlach voor een dag vol vlindermoed       uit de reeks   'Alfred Frietkabouter''

Bernd Vanderbilt
0 0

April

Nieuwe bladeren filteren het licht, sluierwolken spreiden hun zomerdons uit.   Het is april dat zich vergaloppeert als een pasgeboren kind.  

Ingemar Spelmans
25 0

Hooddoor/snee

Hoofddoor/snee   Lief word ik gezegd te zijn word ik geschreven te zijn word ik schrijvend ook zo lief?   Lief wordt gerijmd met Stil met Onbekend met Onbemind zwingeld lief aan   Aan de tafel Kruipt de stilte Over de desolate kruimels Na de storm Na de wind Vult onbegrip de magen   Ik moet niet altijd het laatste woord willen hebben word ik gezegd  Mijn schoen knelt Misschien past het jou?   Men zegt van liefde dat ze hard is Maar als ik morgen doodga Zal jij dan dansen op mijn graf?   Ik word gezegd niet altijd het laatste woord te willen hebben Ik word gezegd Ik word gezegd   Luisteren Lusteren Luster Lust   Luister  dan  hier zo ben ik denk ik krimp ik zink ik   Punt Stop Einde Gedaan   Ik moet niet altijd het laatste woord willen hebben Maar als ik morgen doodga zal jij dan dansen op mijn graf? 

Gretl
0 0

De schaduw van de tijd

Ik zie hoe in de schaduwen van de wind en tijd schoonheid veranderd. Hoe de natuur ons gezicht kan plooien in vele rimpels. Hoe de kleuren in onze ogen vervagen. En hoe de dood ons als overrijp fruit op kan rapen, hoe graag we ook aan dat zijden draadje hangen dat leven heet. Ik hoor stemmen verzwaren en vervagen in de tijd. Dat is als je herinneringen met het ouder worden troebeler worden en je geen echte helderheid meer bereikt. Ach, het gaat allemaal zo snel. Ik mijmer aan de oever van een rivier met azuurblauwwater en  hun drijvende lotusbloemen, opengeklapt onder het verse daglicht. Tussen de eilanden van bloemen zie ik spookbeelden van al diegene die ik heb lief gehad en ze willen dat ik me op hun stem richt. Ze zeggen ‘sta niet stil in de schaduw en plant nieuw vers fruit. Plant ze in de schaduw van de tijd.’

Andrea Derese
0 1

half

een vraagteken is een half hart.

Ruth Van de steene
30 4

Voor werkelijkheid

De duiven koeren alsof alles hier Provence is. Er zindert zonlicht door de gordijnen, zodat je hen moeilijk ongelijk kunt geven.   Ik sta op met postkaartwoorden, die te snel verdwijnen.

Ingemar Spelmans
37 0
Laad meer ...