Lezen

Een misvatting

"Het is een misvatting", zeg ik tegen mijn vrouw. "Een wijdverspreid misverstand. Dat oudere mensen door hun leeftijd langzaam stappen. Dat het met de jaren allemaal wat trager gaat. Zeker bij mensen die alleen zijn." We zitten aan de enige tafel van het gezellige koffiehuis waar je rechtstreeks op de straat kijkt. De andere mensen in de zaak moeten langs onze hoofden proberen te zien, vooraleer ze een glimp van buiten opvangen. Het is een tafel waarvoor gevochten wordt. Bij het plein zien we de man langzaam stappen. "Ik ken hem via zijn vrouw”, vervolg ik. “Door het vrijwilligerswerk dat ze deed. Hij is nu een paar jaar weduwnaar. Ik herinner me dat ze vertelde dat haar man ziek was. Vrij ernstig. Toch is zijn vrouw eerder moeten gaan. Van zijn ziekte is hij goed hersteld. Je ziet hem nu dikwijls ergens alleen een koffie drinken." "Het is niet hun leeftijd”, zeg ik. “Of hun fysieke toestand. Ze stappen langzaam om de tijd te vertragen. Met elke stap die ze buiten zetten, moeten ze binnen niet voor de tv zitten. Daarom bewegen ze zich, misschien onbewust, traag voort.” “Ik begrijp het wel. Ik zou mijn pas ook inhouden. Zeker tijdens de donkere wintermaanden, als je om vijf uur de afstandsbediening naar de beeldbuis richt. Alsof je een knop indrukt om de dag af te sluiten." Buiten houdt de man halt bij een kennis. Zijn handen sierlijk op de rug. Op zijn hoofd draagt hij een pet tegen de kille najaarslucht. Het is een groene pet met gewatteerde oorkleppen, die hij kan laten zakken als het te koud wordt. Nu staan ze omhoog. Wellicht om zijn gesprekspartner goed te kunnen verstaan. Een paar tellen later stapt hij verder. We zien hem nog net. Hij is ondertussen heel klein. Ik meen te kunnen zien dat hij de gewatteerde oorkleppen ondertussen heeft laten zakken. Daarna verdwijnt hij uit ons zicht door het raam van het koffiehuis. Langzaam stappend en de tijd vertragend. De tijd dodend.

Rudi Lavreysen

16 0

Ik schrijf!

Handeling: Ik neem mijn pen op en schrijf waardoor van het één het ander komt. Ik vul de bladzijden en in gedachten schreeuw ik naar de wereld: “Kijk! Ik schrijf!” Dromerig Vastberaden neem ik mijn turquoise gekleurde vulpen op, verwijder de beschermdop en zet een punt neer in het reeds geopende schrijfboek, de bladzijden, nog maagdelijk – doch gebroken – wit. Van het één komt het ander. “Waar zal dit verhaal eindigen?” Koortsachtige gedachten plagen mij. Ik vul het schrift met mijn koningsblauwe woorden op dat, inmiddels ontmaagde, gebroken wit papier. In gedachten schreeuw ik het van de daken, balancerend weliswaar met dat schrijfboek en die pen: “Kijk dan toch! Ik schrijf!”

Anemos

6 1

Grindse paden

Op grind maak je plekken Dat weet men nu al jaren En toch, en toch kan ik geen tocht sparen Ik zie het wel Grindse paden waar lusteloosheid zich laat laven Ik hoor het wel Vogels blijven weg van de rand over dat laatste sprietje heen En toch, en toch kan ik me geen tocht besparen

Simon Sileghem

18 0

Tip

Novemberpoëzie - dag 9 - Implosie

Hoe ik zo klein in een hoek net niet barst. Een buitenstebinnen gekeerde kosmos in mijn maag. Het uitdijen tot zijn meest compacte vorm. Eens los ik mezelf op.

Vanessa Daniëls

106 0

Moor

in een kwijtgespeeld interesseveld zitten de aangetaste deeltjes benadelen en de weg vrijmaken voor mezelf in een verbaasd landschap de staat bezingen de vertwijfelde pose vormgeven en de weg vrijwaren voor mezelf Ik startte een onderzoek naar de ongeziene status der dingen die in een handomdraai de gevrijwaarde basis vormde van al dat zich de dag in zong, een kwestie van volume waarin het volle de zendmast betekende voor communicatie en een volle integratie. Zo vormde zich een poreus buiten-landschap dat zich omplooide tot routine waarmee we alles exclusief raad gaven en de dieren de dieren vertwijfelde poses in joegen tot mens vermomd en tot twijfel verdacht waardoor mens zijn niets meer werd dan al dat exclusieve gepropagandeerd aanstalten maken. Hiermee schreven we nieuwe grondregels voor een helium-staat waarin op onder werd en wij onderwezens vastzaten in de modder van de aangrijpende horror der mens versus dier. in een verbaasd aanzicht vastzitten en geluid maken opdat alles zich in een vrome realiteit voortbeweegt en wij ons in dat vacuüm een plexiwand schenken en deze ook schenden tegen de doodgebloede buitenlander waarvan quasi alles verdacht bleek en het stormde soms als het al licht was geworden dat herinnerde ik me nog goed en als daarin het licht wederkeerde vermomde ik mijzelf als een dubieus dier dat nog instinct kende Instinct een gevrijwaarde basis voor het omkomen van de wezens der planeet pro integratie die een baan beschrijft in zichzelf. Hij beschrijft een baan die in de ban is van zijn eigen middelpunt en daarmee garandeert het zichzelf van starende blikken die steken in de huid de huid die aardkorst mee beweegt in een ommekeer en hierover lopen om telkens om een middelpunt te vragen om te kunnen terugkeren Hiernaar bleek geen vrije weg die verloren was in het zich aanpassen naar een bleke norm en we liepen liepen en we liepen tot we vastzaten in onze eigen ledematen die de aardkorst in natte materie met zich meedroegen en het zicht met zich meedroegen en alle ongeziene dingen met zich meedroegen waardoor het zicht al in ons zat en wij keerden de gaten in onszelf om zodat we onszelf iets beloofden dat nooit zijn rug kon tonen.Hierop glimlachte onze thuisbasis en keerde weder naar zijn schamel spel waar er een spijkerschrift het begin betekende van de ondergang. ik wou mijzelf een wand schenken waarin ik schroot was en de tafel bekleedde volgens de regels van de weigering ik wou mijzelf een wand schenken zodat ik schroot was en wanden op zijn beurt verkleedde een buiten-binnenspel volgens de regels van een toekomst

Dries Verhaegen

13 0

De fietstocht

Gedachten ver , fietste ik rap weg. Die naam Dat gezicht Die woorden En geen daden Zo ver weg en toch zo dichtbij fietste ik kilometers blij.

Miss.kwik

1 0

De vrije vluchtsoord.

Ingeprente herinneringen Steenvast Zoals een lood zware gevulde onverschuifbare kast. Vliegensvlug Binnen gekomen als een simpele mug Vergaan als onkruid . Tegenmiddel Vrije momenten des levens Genot des vrijheid

Miss.kwik

14 0

zwerfvuil

in het west vloams ; Rond moa gezond ? Eirde Weireld Of planete Witje dat an mie knoagd . Da den buut'n Zin eigen verzuurt. ’T è friée! Dees en datte doa ip de skwoone weugn gesmeten. Kmoe kik doar gene bal van weten. Papierske hier en doar . ’n roare keise. Zee ; Kin bezwoar ! In het mooi nederlands ; Rond maar gezond ? Aarde Wereld Of planeet Hoe je het ook heet . Ik weet dat het ook aan me wreet. Daarom deze werelds luidste kreet ; Stop met achterlaten van vuiligheid ! En dat van de mensheid . Dit en dat losgelaten op aardelijkse paden. Dit doen en laten kan ik wel haten. Papiertje hier en daar. Ik zeg vol oprechtheid ; Ik heb bezwaar !

Miss.kwik

2 0

Ellen

Je naam draagt alles wat ik al heb gedaan Alsof het leven 'af' is twee dwergenletters met afval betekenis Neen, je bent niet afgerond, afgekraakt of afgezet Je leven/levens vliegen nog steeds in het rond 'Af' is wat men een hond wil leren, ook al doet ie het niet Jouw naam betekent nooit af, eerder 'nooit af'

Simon Sileghem

20 0

Je bent een echte bloem

Je bent jarig, je bent ziek, of je krijgt bloemen uit het niets, Het is fijn om iemand te zijn! Speciaal voor een leuke piet of een grappige griet... Hier, breng ik mijn mooiste 'loflied'. Helemaal voor jou, en dan zing ik gauw, "Ik zie je graag, met heel mijn hart, en blijf je als vriend, eeuwig trouw."

Martine

13 0

Novemberpoëzie - dag 8 - Stap

Welke stap maakte het verschil. Het afstapje van de trein of eerder nog toen ik de punt, die eerder een komma was, zette achter mijn eerste zin. Of was het dan toch dat eerste liefje dat eens de bons voorbij de vloek uitsprak: het zal jou nooit lukken. Op welke stap keer ik terug naar het droge.

Vanessa Daniëls

10 0

Wolk / 2

Jouw wolk ligt ingeklapt te wachten op een nieuw verhaal, een verse regenbui of tegenslag zo één waar jij wel bij vaart. De geschulpte randen van jouw wolk krullen om als een van een gemaakte lach zo één die jij plakt op je gezicht. Wolkje, wolkje heb je zin? Nee, vrouw, nee, minnares. De zin is vervlogen als toxisch gas.

Susanna

23 1

Morgen? Gedichten geschreven door de leerlingen van 1A7, n.a.v. de workshop door David Troch

Als ik morgen een omgekeerde dag begon… opstond wanneer het avond was naar school ging om 12 uur ’s nachts en pas na school aan mijn ontbijt begon. En ik werd geaaid door de kat en mijn hond mij de hondenbrokken gaf en mijn computer overnam. Ik morgen 3 kindjes had en elke dag naar de winkel moest. Dan kon ik eindelijk zelf geld verdienen dan kan mijn pa niet zeggen dat ik door hem gediend werd maar dan is het mijn beurt. - Gilles Veys Adem eens diep in en uit, herhaal dat een paar keer, luister naar de vogels die fluiten en wat er rondom je gebeurt. Geniet ervan, geniet van de stilte van de rust en wees trots op jezelf, wat je al hebt bereikt in je leven. Geniet ervan, van de rust, dat je niet moet werken dat je niets moet doen, leef. Geniet van de bomen van de struiken, van de natuur. - Jente Ik werd geboren in een auto. Toen ik 5 was speelde ik altijd met speelgoedauto’s. Dan was ik 6 Mijn papa heeft mij geleerd om lampen te maken En toen ik 8 was kon ik het eindelijk. Toen ik 9 was, kon ik al veel meer technische dingen en ik wou toen elektricien worden. Maar ik wou ook aan auto’s werken en wou dan autodesigner worden Dan werd ik 10 Ik heb mijn papa’s kapotte auto gemaakt omdat hij het niet kon En nu ben ik 11 En doe ik die dingen allemaal tegelijk - Niels Roozendaal Als morgen een mooie dag was? Dan had ik dromen Morgen is dichterbij dan je denkt Een morgen vol fantasie Ik zou dan wel 1000 snoepjes willen vervullen en wel 1000 dromen willen eten Morgen voelt als een nieuw begin - Laura Vanmelkebeke Als er geen huiswerk was Dat niemand het zou kennen Geen huiswerk is geen stress Het leven zou veel beter zijn Dat zou ik toch vinden - Siebe Mortier Een machine op je hoofd om alles te weten Maar waar zijn je vrienden dan? op school of thuis Nee, ik weet het niet En wat zou ik later doen? Bouwvakker of leerkracht? Nee, ik weet het niet Ja het is gebleken ik weet alles behalve het belangrijkste mijn vrienden mijn familie mijn toekomst Nee Je hoeft niet alles te weten… - Zias Van Gansbeke Hopelijk dit jaar Hopelijk dit jaar kan ik mijn familie nog zien hopelijk gaan ze niet in rook op of laten ze me achter hopelijk blijven ze leven en kan ik met hun mijn droom waarmaken. Hopelijk dit jaar haal ik mijn droom, om te vliegen tussen de vogels. Hopelijk kan ik dat doen voor de vervuilende lucht. - Emmerick Impe Mijn toekomst zou… denk ik… Dan zouden de dagen anders zijn. Alles verandert Niets meer is als vroeger De dagen zijn langer En de nachten worden korter. De technologie is al zo ver dat ik al niet meer mee ben. Nu is er een samenleving met robots. Nu moeten kinderen niet meer naar school. Ze worden allemaal slim geboren. En ik ben alleen thuis De enigste die er is ben ik. En robotslaaf. De dagen voelen als maanden. Elke nacht lig ik in bed uren naar de sterren te kijken. En denk ik bij mezelf Is dit echt hoe ik ga sterven? Alleen? - Ilias Van hoe Je kunt er alles tegen vertellen Het is leuk om met vriendinnen af te spreken.We kunnen samen plezier maken en even aan niets denken. Zet je gedachten in de wolken.Dan moet je weer verder. Het is fijn om met vriendinnen af te spreken. - Skye Cocquyt De toekomst zou… denk ik… Dan zouden auto’s zweven. Dan kan je teleporteren - Lowie Van Overmeire Boosheid Ben je boos pluk een roos zet het op je hoed en dan is alles weer goed morgen ben je niet meer boos en dan krijg ik jouw roos en dan is alles zeker goed - Billy Rose Van Overstraeten De toekomst zou… denk ik… Dan zouden de auto’s vliegen en op waterenergie rijden. Dan kunnen we teleporteren - Basile De Decker Helpen Ik was op jongere leeftijd geen helper. In de 3de kleuterklas ruimde ik niet graag op. De juf zei dat ik moet helpen om op te ruimen.Maar ik wou het niet. Mijn papa zegt het ook.Maar ik wil het niet. - Radek Specylak In mijn toekomst zal het anders zijn. Zal ruimtereizen normaal worden?Zoals je nu een dagje uit gaat zonnen aan de zee Zal je morgen misschien naar de maan, of Mars en Jupiter gaan. Misschien… Misschien zal er een machine bestaan die je zo slim als Einstein maakt, of nog beter: een robot die je huiswerk maakt. Misschien… Je kan maar hopen op het beste. Misschien gebeurt er wel iets heel slechts. Misschien… - Arno Vanneste Wat zou ik doen als ik in een ander gezin was geboren? Ik hoop dat ik dan nog kan skiën of voetballen. Kan ik wel nog naar school gaan? Zal ik wel goed opgevoed worden? Of niet leren stelen?Krijg ik wel een goede job? Verdien ik wel genoeg geld? Ik hoop dat ik de dingen die ik doe nog kan doen. Zal ik wel goed geboren worden? Zal ik een goede familie krijgen? Waar ga ik naar school gaan? Zal ik genoeg vrienden maken? - Robbe Saelens Wat zou ik zijn als ik groot ben? Als ik groot ben, zal ik een goed man zijn. Als ik groot ben, zal ik mijn diploma halen. Als ik groot ben, zal ik een vrouw en 2 kinderen hebben. Als ik groot ben, zal ik een pro-skater zijn. Als ik groot ben, ben ik vaak bij mijn vrienden. Als ik groot ben, zal ik vaak op reis gaan. Maar als ik groot ben, kan het ook anders zijn. - Arno Brusselaers Ik heb leuke vrienden Daar vier ik feest mee Aan de zee Er ging eentje dood Er was veel verdriet Maar, hij keerde terug Iedereen was blij er was weer feest maar, zonder hem Hij was thuis met zijn familie en hij legde alles uit - Arthur Bodry Het is leuk om plezier te hebben met familie Ik hou ervan om af te spreken met familie Je gaat dan ergens naartoe of je blijft lekker thuis. Voor mij maakt het niet uit waar we heengaan, als we maar samen zijn. Bij familie voel je je altijd thuis. Je kunt bij hen lachen en huilen. Familie heb je nodig. Vrienden zijn ook belangrijk, als je ruzie hebt met je ouders. Dan staan vrienden voor je klaar. Dus als er iets is, familie en vrienden staan altijd voor je klaar. - Laurann Wullus In het leven moet je plezier maken, toch? Je kan triest in je bed blijven liggen maar je mag plezier maken Stel je voor Samen met vrienden en familie Kerst vieren Zonder zorgen over straat lopen En gewoon blij zijn Zonder dat iemand je lastig valt Over hoe je er uitziet Je kan wel degelijk plezier hebben Je moet het alleen maar willen Dunja Polen

Emeliek

18 1

Dwars

doorheen de stad met al haar culturen en statige heren doorheen haar wateren die lichten laten samenvloeien en mensen verbinden in weemoed en vreugde doorheen deuren op sporen tot ik weer aan de andere kant ben en het spat en klettert op mijn dak. Tot gauw

B.P. Arend

40 3

Novemberpoëzie - dag 7 - Diep

Ik droomde mij vannacht een heldendaad: een sprong van heel hoog in diep water. Later pas zal ik begrijpen maar eerst is er dit, deze acute huidhonger, dit wakend slapen. Mijn woelen heeft alvast jouw plek uitgehold.

Vanessa Daniëls

94 0

Twist

Ik vind geen houding waarin ik val goed te praten. Zelfs binnenstebuiten gekeerd wring ik onderhuids. Lichten van auto's breken door de jaloezieën, glijden van de muur mijn hoofd in. Of hoe ik onze twist overbelicht op dit onmogelijke uur. Je zei me eens: lig op je rug en sluit de ogen voor jezelf tot het ongemakkelijk wordt. Kies dan pas een kant. Zo draai ik me nu tegen je warmte aan. De onzelfzuchtige warmte van je gelijk.

Antony Samson

19 3

Novemberpoëzie - dag 6 - Spreuk

Wees gerust jezelf, er zijn anderen genoeg, las jarenlang de spreuk aan mijn muur. Geconditioneerd in de andere kant opkijken, in klein zijn in mijn kinderbed. Een waaklampje tegen het donker en een mama binnen handbereik. Wees gerust jezelf, denk ik jaren later en schiet de muur aan flarden. Papa is kwaad.

Vanessa Daniëls

29 0

sommige dingen

sommige dingen hoorden al altijd bij mij ook al waren ze er nog niet en eens ze er waren wist ik niet meer wie ik zonder was zoals die ene pull bijvoorbeeld

saskia van laere

20 1

Bij de hand

Het is iets wat ik altijd doe bij iemand waarvan ik hou. Ik neem zijn of haar hand met de grootste zorg vast. Ik meet de lengte van mijn vingers af, de grootte van mijn handpalm. Noem het de drang om de bron van het voelen aan te raken, op zoek naar de geruststellende bevrijding van vingers die in elkaar verweven liggen. In mijn hand schuilen veel verhalen. Oneffenheden wisselen gladde huid af. Misschien is mijn vrouwelijke hand niet zo zacht als je zou verwachten. De eeltige plekken schuren. Ik laat er mijn duim vaak over heen glijden. Het brengt me terug naar wie ik ben: welgevormd maar hier en daar enkele ruwe kantjes waaraan ik haper. De rug van mijn hand draagt een delicaat kantwerk van fijne adertjes. Bij de herfstkou komt het wat vaker aan de oppervlakte. Verder liggen er littekentjes verspreid. Een herinnering die me vertelt dat het soms beter is om wonden te laten helen, en niet toe te geven aan de jeuk die om aandacht jengelt. Ooit vond ik dat mijn ranke vingers op het pianoklavier hoorden. Nu spreken ze op een andere manier: in de zachtste tedere aanraking waarin graag zien ligt, in het schaamteloos graaien naar naakte huid, in het alfabet van de Indische dans dat ik soms ongevraagd tevoorschijn tover. Ze schrijven talloze verhalen. Ze laten op lichamen een afdruk na. Mijn persoonlijk geschiedenis.

Jolien Van de Velde

16 2

Daar lig jij

ik zie jou hoe jij mij in het donker als een vraag niet gesteld ik bedenk dat jij mij zijdelings passeert bijna vergeten dat jij mij in het donker altijd samen draaien wij ons om aan de andere kant van de dag

Carmen van Geffen

19 1