Slaapliedje
’s avonds in de stiltevan een zon die ondergaat, ons metwat zacht verdriet alleen achterlaat,tast je naar mijn hand, slaap je al?
ik kijk, knipper:ook in het schemerlicht,knijp ik even mijn ogen dicht -
slapen, nee, er is altijd nog zoveelte vertellen, te vragen, op te rakelenen te raden. na een tijd opnieuw je stem,licht vertwijfeld deze keer: slaap jeooit?
wat ik weet is dit:
liefste, al had een dag 48 urennog steeds zou ik er steeds één meerwillen om zeker te zijn, om nog even in je ogen te kunnen turen