bva

Gebruikersnaam bva

Teksten

9:18

Ge had mee met de tijd moeten verdwijnen. Maar ge tikte verder en de rest boog onder de oorverdovendedruk. Ge had mijn tikken met rust moeten laten. Mijn bonzen niet breken. Maar gij, gij moestniks. Ge hebt de laatste stappen gezet in mijn plaats. Gewoon het spoor van daarwaar ik niet meer buigen kongevolgd. Maar mijn verfrommelde woorden worden nu gladgestreken door de liefste ogen die ik zag envond. En gij klopt verder soms, als ge zin hebt. Maar we zijn met twee nuom u monddood te maken. 

bva
0 0

5:42

Al wat ik leuk vind is aan het veranderen. Ik wilde geen gordijnen die alles verduisterden, ik wilde gefilterd licht. Ik at graag dunne soep bij oma. Nu wil ik ondoorzichtig. Ik vond u leuk, maar dat zie ik ook niet meer denk ik.  't Is de zoete ontploffing van een granaatappelpit tegen mijn gehemelte die mij neerzet op de grond. Ik lach weer, de zon schijnt.

bva
0 0

2:54

Het is een beetje triest, hé. Iemand op die bovenste trede zetten waar ge het mooiste uitzicht hebt, omdat ge graag ziet. Maar als uw eigen benen dan te kort zijn om naar boven te klimmen, om ernaast te gaan staan. Hoe hard ge ook roept en springt en uw armen uitsteekt, van kom trek mij er dan toch bij.  Dat doet zeer, hé. Als ge ziet dat er eigenlijk gewoon geen plaats meer is. Dat iemand anders uw mooiste uitzicht moeiteloos drinkt, en verdrinkt. Ge kon maar proberen, denkt ge. En ge beent lang-zaam naar beneden.

bva
0 0