Speciaal voor jou, wie je ook mag zijn.
Eerste brief , vrijdag 6 april 2018Lieve lezer van deze brief,
ik schrijf "lieve" want ik wil er graag vanuit gaan dat je dat bent. Ik ben dat ook. Voor anderen heel gemakkelijk, voor mezelf niet altijd. Ik ben dan ook vierentwintig op zeven bij mij. Tja... dan vind je wel eens wat om over te sakkeren. Maar terug naar jou; als er een lieve ontvanger aan de andere zijde wacht, dan schrijven mijn brieven zich wat vlotter. Dus ga ik ervan uit dat je lief bent. Tot je mij het tegendeel kan bewijzen.
Ik vind het jammer dat ik jou deze brief niet per post kan laten bezorgen. Dan had ik hem sowieso versierd met kleuren en stickertjes. En van zodra ik jou een beetje leerde kennen, zou ik de decoratie helemaal verpersoonlijken. Mocht je bijvoorbeeld van dieren houden, kleefde ik er één in elke hoek. Zou paars je lievelingskleur zijn, dan zocht ik een violetkleurige briefomslag voor je uit. Fan van gouden lettertjes? Verwacht je naam en adres alvast in die stijl. Oh, oh, oh wat ben ik benieuwd naar jou!
Op dit moment zit ik in de lievelingskamer van mijn nestje; mijn atelier. Ook wel eens in gedachten "mijn hemel" genoemd. Behalve de strijkplank -die voorlopig nog dienst doet als rommeltafel- staan hier alleen maar leuke dingen: mijn bureau-eiland om creatief te zijn alsook mijn portfolio in elkaar te pennen, een heerlijk comfortabel zeteltje in zonnekleur met een gerieflijk bankje voor de voeten, een manduka yoga mat in het midden van de kamer en een hokjeskast vol dozen met leuke spulletjes in. Een warme leeslamp, een paar eye-catchers aan de muur en verse bloemen iedere week. Ik ben hier graag - liever - liefst.
Speciaal voor jou heb ik zonet alle trappen van mijn huurhuisje geteld. Het zijn er in totaal zevenenvijftig. Zevenenvijftig trappen die leiden naar zeven kamer(tje)s. Met een bescheiden dakterras als kers op de taart. Deze laatste is sinds vandaag mijn nieuwe lievelingsplek. Hoe dichter ik bij de zon kan zijn, hoe liever ik het heb. De zomer is ook híer dit jaar op een vrijdag begonnen. Zon, tevens veel wind, maar zon zon zon. Halleluia, éindelijk!!
Mijn leukste ontdekking van de afgelopen paar weken is een man van 46 die een A330 bestuurt. Een piloot dus. Boeiende kerel. Tevens een taalvirtuoos die zinnen kan laten smaken naar aardbeien met chocolade. Een deugd voor iemand die zelf graag in het puntje van haar pen kruipt. Ik kwam Kristof tegen tijdens een online spelletje scrabble en sindsdien zijn we niet meer gestopt met woordjes leggen. En zinnen, die ook. Veel daarvan. Het fascineert me immers dat iemand zo'n grote stalen vogel door de lucht kan laten klieven, schijnbaar moeiteloos. Hij ontwaakt 's morgens in eigen bed en pakt 's avonds zijn koffer 6000 km verder uit. En tussendoor heeft hij de levens van zo'n slordige 350 mensen in handen gehad. Soms wel 400. Dat fascineert me. Mocht dit een brief zijn van de heer Pfeijffer (met dubbele f in het midden volgens mijn vriend Wikipedia), dan had hij er beslist op gewezen dat er wel meerdere beroepen zijn die mensenharten in handen houden. Denk bijvoorbeeld maar aan chirurgen, ambulanciers en lijkenwassers. De stiefmoeder die Assepoester met haar vergiftigde appel bijna de dood in joeg. De winkelier die euromillions verkoopt. De agent die slecht nieuws aan huis moet brengen. Don Juan en al zijn geschiedkundige kompanen. Ilja had er vast nog een dozijn bij gevonden.
Nu de zon begint te zakken, wil ik graag mijn huis nog stofzuigen. Ageeth is immers het hele weekend in Nederland voor haar cursus Kum Nyé, dus kan ik zorgeloos lawaai maken. Ik stoor haar niet graag, de lieverd. En ze hoort elke stap die ik zet op de eerste verdieping. Godzijdank komen we goed overeen. Het klopt wat het cliché zegt; beter een goeie buur dan een verre vriend. Ik ben gezegend met zowel een goede buur als dichtbij zijnde vrienden. En toch... ben ik vaak en graag op mezelf. Alleen voel ik dat het vanavond een beetje pikt. Na 17 jaar roken en 1 jaar gestopt te zijn, heb ik plots zin in een sigaret. Dan weet ik dat de leegte vanbinnen knaagt. Dus schrijf ik jou een eerste brief. Met een gin tonic erbij. Dat helpt een beetje.
Tot gauw, vreemde-die-weldra-niet-meer-zo-vreemd-voor-me-zal-zijn.
Ik groet je vanuit de stad waar ooit - per vergissing!! - de maan werd geblust.
Kristien
PS: Was jij ook zo dol op die eerste brief aan Gelya? Ik heb prompt het boek in de bibliotheek gereserveerd! Ik laat je nog weten of het vervolg net zo hemels is.
