Koen Verboven

Gebruikersnaam Koen Verboven

Poëzie

Teksten

Ondraaglijk licht

ik draag een zonnebril zij vangt het licht zij zet ramen open ik trek gordijnen dicht   niet elke kleur past me zij trekt alles aan ik zie alleen grijstinten zij noemt elke kleur bij naam   ik stop voor rood zij zegt: “rood is mijn favoriet” ik zie doornen  waar zij rozen ziet   zij ziet geen grenzen ik bots op mijn limiet ik zie het zwart zij zegt:  “die kleur bestaat niet”

Koen Verboven
9 1

Droogzwemmen

warimpel zwemmen lijkt zo simpel het water komt me in de mond geen spoor van vaste grond   ik hou koers om niet te verdwalen en denk: blijven ademhalen niet te veel water slikken soms slikken om niet te stikken   iedereen kent de theorie droogzwemmen is een makkie aan de kant heeft iedereen raad tot je kopje-onder gaat

Koen Verboven
3 0

Vreemdganger

zwaar weegt het avondlicht het gouden uur lijkt aangebroken de warmte slaat je luiken dicht binnen is de duisternis aangestoken   mijn hand reikt nog een keer op zoek naar je snelkoppeling mijn paswoord past niet meer alleen een zucht van verveling   gedachten vinden geen geluid mijn hand reikt niet langer binnensmonds valt het besluit voortaan ben ik hier vreemdganger

Koen Verboven
3 0

In da club

in de nachtclub van haar ziel klinkt de muziek - te iel het galmt in haar hoofd het licht is lang gedoofd   gedachten dwalen in de echo steeds aarzelend - in dubio het dansen stokt, de vloer verlaten stemmen verstommen - voorbij het praten   haar spiegelbeeld staat alleen ze zoekt een ziel om haar heen er is plek voor twee - maar niemand zegt “kom mee”   het tocht vanbinnen, zij wil beminnen haar spiegel fluistert zacht “oké”

Koen Verboven
12 1