Matthias Van de Velde

Gebruikersnaam Matthias Van de Velde

Website https://www.instagram.com/matthias_vandevelde/

Poëzie

Over Matthias Van de Velde

Matthias Van de Velde (1987, Aalst) is een schrijver met een vork in een wereld van soep.
Hij schrijft nooit een woord te veel. Tenzij hij zich laat gaan.
Hij draagt zelden iets voor. Maar voor jou maakt hij graag een uitzondering.

In de tussentijd vind je zijn wekelijkse versgebakken verzen op www.instagram.com/matthias_vandevelde/

Teksten

Weesgedichten

Zeg eens, Aalsterse riooldichter die vier keer meedeed met Weesgedichten. Wat vind jij van die besparingen, weifelende bibliotheken, impotente bovenlokale instellingen en andere schrale batsers?   Nou.  Van zulke budgettaire beleidsvoodoo snap ik geen kneiterballen. Ik houd er mij dus liever ver van weg. En laat de brandende tonnen en mestrieken over aan luitjes met meer kennis van zaken. Die ongetwijfeld ook weten wat auteursrechten en reproductievergoedingen zijn. Toch?   Want ik kan alleen maar dichten. En dat doe ik graag met deze eulogie. Dankbaar voor alle ramen  en de inzet van de lieve Utopia-mensen de voorbije jaren, en tegelijkertijd bedroefd voor een wereld waarin ome Lucebert eens te meer gelijk krijgt: ‘Alles van waarde is weerloos.’   ***   Op een dag  verschijnt hier  een zin  waar je compleet versteld van staat  tenminste, als het schepencollege  niet op Weesgedichten bespaart    een versregel, fragment  of enkele verdwaalde woorden  die je weer ergens doen in geloven  wanneer alles in je leven  compleet naar de kloten gaat    iets vertederend  iets weerloos  iets onvoorstelbaars  waardevoller dan  wat geldzakken ooit zullen vullen  wat schrale batsers ook mogen lullen  want de straten zijn sowieso al  veel te kleurloos    schilder ons dus liever nog  een zeemansliedje  dat het ruime sop kiest  van raam tot raam zwerft  tot het op je venster thuiskomt  om daar voorgoed  in je binnenste te sluiten    letters die je vastgrijpen  onder je huid kruipen  of gewoon iets  schunnigs op de ruiten fluiten  dat je even doet grijnzen  en de treurnis  laat verdwijnen    een beetje troost  in elk handgeschreven woord  een stift die het  vers gekuiste glas kust  als puberliefjes  in de fietsenstalling    je wist niet wie je was  voor je het eindelijk las  en voor je het weet  gloei je nu mee  met een zin  die je nooit meer vergeet    bewaar het dus in je wezen  bewaar het in je hoofd  en koester het  voor altijd  in al je kloppend rood    als je slentert  voorbij de ruiten  en de hele wereld  valt weer in duigen  laat het woord  dan meer dan ooit  op de ramen staan    want Weesgedichten  mag niet  in besparingsrook vergaan.   

Matthias Van de Velde
7 1

OMSTANDIGHEDEN

Toon me de grond onder je voeten  en ik vertel je waar het vluchtspoor vandaan kwam  wat de schrammen boven je knieën  verklappen en waarom de kaars ’s nachts soms  toch beter langs weerskanten opbrandt    hoe de wind waait als je ’s morgens  over de bruggen raast waar de appelmoeswolken  midzomernachtdromen stomen  en het slobberwater uit zijn vieze plakbek ruft    de mensen altijd zagen, maar vergeten te zien  naar alles wat ons recht houdt  want iets blijft hier maakbaar  tussen alle vernieling in.     

Matthias Van de Velde
12 3

OILSJT

... waar we straks  toch maar mooi weer  al je onvolkomenheden verhullen  omdat we nergens anders,  nee écht nergens anders  één klein plekje  zo voor lief nemen  als hier. 

Matthias Van de Velde
5 1

Mensenlief

Slaat de krant open,  of scrollt eens op Facebook  en ge weet, deze wereld is spasjezot    dus wees alsjeblief een beetje liever,  lieve mensen,  wees toch een beetje liever,  mensenlief.   

Matthias Van de Velde
0 0

'Zonder pot, kluit en versiering'

Ooit waren we  kerstbomen,  nu liggen we  doorweekt op straat.   

Matthias Van de Velde
6 0

Goretti

Wind tegen uw wangen  en sneeuwvlokjes in uw haar,  ge zijt een deelken  van dit allemaal.   

Matthias Van de Velde
9 0

Het mooiste geluid

Je bent weg, maar je weg stopt niet want we zetten de stappen nu elke dag onuitwisbaar voor jou verder voort op de plaats waar niemand ooit weggaat  gewoon hier, in dit zachte kloppen van ons hart waar we je voor de rest van ons leven verder voelen bonzen, compleet onmiskenbaar in alles wat je was en voor iedereen hier ook steeds blijft,  want je bent hier, in alles wat we nu voorzichtig meenemen om nog graag zo dicht mogelijk hier bij ons te houden  alleen al je naam morgen weer zorgeloos mogen uitspreken  elke letter rinkelt hier elke nieuwe ochtend opnieuw verder voort als het mooiste geluid dat je ooit hebt gehoord. 

Matthias Van de Velde
8 2

Nachtvluchten

We draaiden weer helemaal compleet vierkant door  en lagen alvast klaarwakker  van alle fragmenten en hersensnippers  in ons dode hoofd    ergens zongen insecten een zeemansliedje  dat je alleen kan horen  als de krekels tussen je oren eindelijk zullen zwijgen  en deze zenuwslopende boemeltrein stopt met razen  door de razernij van je kale, zate straten    en de skeletten rammelden allemaal vrolijk met ons mee  en je zei  dat ooit uiteindelijk ook maar  één van de vele uitkomsten was  in deze puzzel  van zwevende delen in het heelal    en daarom ook niets nog  per definitie voorgoed vastlag  tot de stukken weer bewegen    maar ik wou toch niets liever  dan dat jij hier  samen met mij werkelijk waar was geweest    weer hier nog  in dit oneindige alles  van volstrekte mogelijkheid  en onvoltooid tegenwoordige  toekomende tijd    voor je definitief dan  de laatste stroomstoot  door de kosmos  van dit plots zo ontzettend  lege universum schoot.   

Matthias Van de Velde
4 0