stegoe88

Misschien

We liepen samen naar huis. Hoeveel keer? Ontelbaar. Wij, twee handen op één buik. Verbonden door een veelzeggende stilte. Wij, twee kinderen schipperend over de golven van adolescentie. Zoveel keer ontelbare momenten misschien. Wij, uitgegomd door de koers van het leven. Samen wachtend op een nieuwe misschien.

stegoe88

0 0

Ingekaderd

Vergeeld papier in een aftandse verhuisdoos. Zorgvuldig bewaard, weggestopt op zolder, gekoesterd in de diepste kamer van mijn hart. Er is geen lach te zien op het kleine gezicht. Donkere kijkers vervuld met tristesse staren me aan. Het is een vreemd zelfportet. Toch, ben ik het. De vervreemde vreemdeling ontmoet zichzelf opnieuw.Ik lach en huil tegelijk en herken mezelf weer. Die avond vlecht ik mijn haar voor het eerst in een decennium. Ik kijk in de spiegel en bedenk mezelf dat dit kleine grote gezicht op dit moment er wat gekkig uitziet, maar mijn ogen zijn anders. Licht en luchtig, alsof ze eindelijk aan mij toebehoren. De verhuisdoos gooide ik bij het oude karton. De donkere kijkers werden ingeruild.De foto ingekaderd. Het kleine gezicht versmolten in het grote.

stegoe88

0 0

Bikkel

12 april 2026, de dag dat een bikkel een kassei versloeg. En de hemel voor even de hel verjoeg.

stegoe88

5 0

Zon(dag)

Zon(dag) die stralen nalaat aan de maan(dag)

stegoe88

3 0

Vergeet-me-nietje

Ik schilder woorden op jouw huid opdat jouw lichaam me niet vergeten zou.

stegoe88

4 0

Zijn

Soms wil ik gewoon zijn wie ik ben,zonder daarbij iemand anders te zijn. Niet langer aan de zijlijn van het zijn, maar in mezelf staan. Een echte acte de présence wezen en niet langer een toneelspelende toeschouwervan mijn eigen bestaan.

stegoe88

3 0

wie ben jij?

ik verdrong het deel van jou dat deel van mij was geworden.ik verdronk mezelf in herinneringendie zoet smaakten, maar in wezen zo bitter waren als jouw laatste woorden. jouw woorden die ik gewillig opdronk,waarin ik mezelf genadeloos verloor. die gevaarlijke woorden namen bezit van mijn wezen; je slaagde erin mezelf te doorbreken en doordrong me. je bereikte mijn kern,ik stierf een stille herfst. mijn hart wankelde evenzeer als mijn evenwicht. wie ben jij? wie ben jij om me te doen struikelen?wie ben jij om me te doen verlangen? wie ben jij om me te laten voelen? wie ben jij?en wie maakte jou tot mijn vloek?

stegoe88

1 0