haar oortjes
als gebedssnoer
tussen de vingers
één minuut stilte
voor de slachtoffers
In Sendai en langs de hele kust van de prefectuur Tōhoku Region staan mensen elk jaar op 11 maart stil bij de slachtoffers van de 2011 Tōhoku earthquake and tsunami. Op die dag in 2011 trof een zeer zware aardbeving de noordoostkust van Japan. Kort daarna volgde een enorme tsunami die hele dorpen en kuststroken verwoestte. Duizenden mensen kwamen om het leven en veel families verloren hun huizen, hun vrienden of hun familieleden.
Ook overspoelden golven de kerncentrale in Fukushima, waardoor de koelsystemen uitvielen. Daardoor raakten meerdere reactoren oververhit en ontstonden kernsmeltingen en explosies.
Veel mensen moesten evacueren en grote gebieden rond Fukushima Prefecture werden tijdelijk onbewoonbaar. Het is een van de ernstigste kernrampen sinds Chernobyl disaster in 1986.
Tijdens de herdenking verzamelen inwoners zich vaak bij de kust, bij gedenkplaatsen of in stilte thuis. Om 14:46, het exacte tijdstip waarop de aardbeving begon, houden veel mensen een minuut stilte. Sommigen leggen bloemen neer, anderen steken wierook of kaarsen aan. Ook worden er ballonnen opgelaten of lantaarns op het water gezet, als teken van herinnering en gebed voor de overledenen.
Voor veel mensen in Sendai is het niet alleen een nationale herdenking, maar ook een heel persoonlijk moment. Het is een dag waarop ze denken aan wat verloren ging, maar ook aan de kracht van de gemeenschap die daarna samen heeft geprobeerd opnieuw op te bouwen. De zee, die toen zoveel verwoestte, wordt tijdens de herdenking vaak weer rustig bekeken — als een plaats van herinnering, rouw en hoop.