Aan het slot van een fietstocht

21 dec. 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket

is zij romp en ledematen

een ongelukkig toeval, naar de kant gesleurd.

 

Hij staart naar het bos, een boom ontbreekt,

hij legt het vlees op mos, breekt het bloed daar.

Het leven is voor hem noch mens noch lucht.

In een magazijn beweegt hij als een ijsbeer 

neemt een touw, drukt haar in gewicht uit, in grootte

en neemt in het donker de tijd om aan de grenzen

van zijn lijf te komen. Hij lust haar als een vrucht

 

een romp, zo mals haar spierbundels, haar hals

is als een ketting van schakels die leiden naar de dood.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

21 dec. 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket