Ab Ovo (aan Joep Beving)

31 jan 2024 · 8 keer gelezen · 1 keer geliket

de pianomuziek is een verlossingskamer

wij zijn kraanvogels met zwaaiende vleugels

windmolenwiekende, roodogige reuzen

 

met een dinosauruspantser bewegen wij

in halfhoge glazige kantoorruimte

 

de wilde roep naar wind en horizon

 

melodie trekt, trekt zich op gang

 

roodharige, jonge vrouw aan het spinnenwiel

getiktiktik, een gevulde leegte, een draad 

die de leegte verder uitlijnt en uitleegt

 

bevroren golven, golven hoekig 

onverstoord hervat het kind 

in de oude grijsaard, tijd is een dwangbuis

die vooral zichzelf fixeert

 

wij betreden onszelf telkens weer 

in lege steden 

van vergeten skylines en vergezichten

 

voor ons tijdt de wereld 

naar Zíjn handen

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

31 jan 2024 · 8 keer gelezen · 1 keer geliket