Aanpassen of oprotten. Is eigenlijk geen keuze. Je kan je niet niet aanpassen. Je past je altijd en overal aan. Aan alles.
Zo flexibel is de mens wel. Of toch de mens de ik mezelf noem. Een omweg is gauw gemaakt. Onze besturen trainen er ons bijna dagelijks in, omwegen. Je, ik word ze gewoon. Tot ze geen omweg leer zijn, maar gewoon de weg.Kortste of niet, speelt geen rol.
Adapteren. Doen alsof de situatie onder controle is. Daar is de persoon die ik bestuur ook goed in. Alles onder controle! Omdat niets onder controle is. Het lukt wel zo, en daarna nog anders, en zelfs eventueel nog een beetje anders. Het lukt wel.
Tot het niet meer lukt, en je zo aangepast bent dat je langzaam vanzelf weg rot. Verdwijnt in de achtergrond, verloren gelopen op een van de vele omwegen.