wat een mens een mens maakt is,
is dat hij zich kan herkennen
in het uitwissen van iemands sporen
het bekennen van iets
in onverstaanbaar geroep of geprevel
als losgebarsten vloed
of in vage tinten van nevelwaar de stroom uiteenspat op de rots
van vertrouwen
dat nimmer kan voorkomen
uit een beeld alleen
zelfs de schaduw van haar hand
het kleinste gebaar
dat wegtrekt
en verdwijnt
een stamboom daalt neer over een kind
van verlangen
van doodse verstikkende handen
van tijd die langzaam grip krijgt
en doodleuk begint te tellen
als wolken die voorbij drijven
ongrijpbaar, maar niet
onleesbaar