De wind ruiste door de pijnbomen en bracht wat verkoeling over het kleine bergdorp. Cleopatra Mystix hing net haar wasgoed op aan de wasdraad in de tuin toen ze een wagen vlakbij hoorde stoppen en kort daarna weer met gierende banden hoorde wegstuiven over de grindweg, een enorme stofwolk achterlatend. "toch weer geen sluikstorters" zei ze en liep snel de weg op. Daar zag ze haar liggen: een jonge vrouw met gescheurde kleren en een lichaam vol blauwe plekken en bloed. Plots vlogen de ogen van de vrouw open:"geen politie" fluisterde ze.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
16 jun 2026
· 0 keer gelezen
· 1 keer geliket