amanda allesie

Gebruikersnaam amanda allesie

Over amanda allesie

ik had al van kindsbeen af een schrijfverslaving. de pesterijen uit mijn jeugd zijn mijn voornaamste drijfveer:deze "zottin" kan iets!

Opleiding

Schrijven vanuit je koffer: hoe schrijf ik een reisverhaal?

Publicaties

de prinses die geen prinses meer wou zijn: schoolkrantje lagere school.

Prijzen

Teksten

inscriptie slaap

judy Smith greep de stuurknuppel nog steviger vast, met alle macht probeerde ze het vliegtuig in de lucht te houden.

schaduw spel

Dokter Yiorgos Papadreus was net aan zijn consultaties begonnen. Hij opende de deur van zijn kabinet en liep naar de wachtkamer om de eerste patiënt te halen. Eerst dacht hij dat er niemand was, tot hij een zacht snikken hoorde in een hoek van de wachtruimte. De jonge vrouw zat op de grond: met ogen vol angst en een gelaat vol bloed keek ze hem aan. "help me" fluisterde ze

tantalus mysterie

Yiorgos kargianis volgde het schijnsel van zijn zaklamp doorheen de donkere grot. In de verte hoorde hij het geluid van ratelende karretjes die voorbij reden op de meterslange spoorlijn doorheen het gangenstelsel. Mijn uitvinding, dacht hij, en niemand die hem kon stoppen, wat een gevoel! Hopelijk gaat Theodorus nog niet te snel met pensioen, want anders..zal die jonge deerne in natura moeten betalen of ze wil of niet!

webbin art

"Getuigen dienen netjes opgeruimd te worden en die opdracht vetrouw ik jou toe Casper " sprak Firmin. "ik zal je niet teleurstellen, meester" zei Casper.

lotussen

De geweerschoten klonken steeds luider, kogels doorzeefden de deur. Snel kroop Brenina onder het bed en bleef doodstil liggen.

spookvoeten

Ze wilde het zweet van haar gezicht vegen, maar haar arm weigerde dienst. Ze verweerde zich tegen de pijn, maar moest het opgeven. Als een lappenpop bleef ze roerloos liggen op de stoffige plankenvloer.

Wurgketting van parelmoer

"waar is ze!" tierde julius da santo. Stilte. "niemand?!" Het wapen stevig in zijn hand, zijn blik gericht op de groep jongemanen voor hem. Julius kon hun angst ruiken, zijn ogen blonken.

drie wensen

Het eerste wat hij gewaar werd was de kou die in z'n lijf kroop. Hij probeerde halstarrig aan iets anders te denken, het hielp niet. klappertandend zat hij op de planken vloer. De wind huilde, hij kromp ineen. Cristian bad nooit, tot nu. Langzaam fluisterde hij een wees gegroet tot zover hij zich de woorden nog kon herinneren. Een donkere schaduw boog zich over hem heen:"mooie laatste woorden" sprak een vrouwenstem. "wens je niet te blijven leven, wat jammer" Er klonk een schot.

Gierzwaluwen

Op de rode loper werd acteur Mathias Royen omstuwd door fotografen die gretig foto's maakten van hem en de bruinharige schoonheid die naast hem stond. Die laatste liet de aandacht welgevallen. Ze lachte haar hagelwitte tanden bloot naar elke camera alsof ze nooit iets anders had gedaan. Mathias was tevreden: ze was hun afspraak nagekomen. Straks krijg je jouw beloning dacht hij. Z'n ogen blonken. Toen klonk een schot..iemand schreeuwde:"Mathias is dood!"

fantoom dame

De treurwilg hing als een sluier boven de vijver. In het het duister dwaalde ze door de tuin,tot ze bij het kasteel kwam sloop naar het venster en kroop naar binnen. Hij had haar niet opgemerkt tot een donkere schaduw zich over hem heen boog. 'wakker worden!' site ze bij z'n oor. z'n ogen vlogen open en hij keek recht in haar woeste ogen: 'nee' kon hij enkel uitbrengen. De stilte was moordend.

zwart blauwe vlinder

Uit de grijze lucht viel motregen die de kinderkopjes deed blinken. Kasandra zat aan de keukentafel en staarde naar het scherm van haar laptop met haar koffie mok in haar handen. aan haar voeten lag haar kat minor. plots viel haar oog op een mail. de woorden sprongen eruit : de regen eindigt waar het zonlicht begint, tranen drogen in de wind..en ik zal zoeken tot ik je vind! D.s

crontas woord

Een zwarte jaguar stuifde met hoge snelheid door de grote toegangspoort, een stofwolk achter zich latend. Quirijn zat gespannen achter het stuur. Eindelijk heb je dan toch je laaste adem uitgeblazen oude schurk, dacht hij, nu is het aan mij! Hij stopte met piepende remmen vlak voor het bordes waar de butler hem stond op te wachten. De duivelszoon is weer thuis, dacht hij en er ging een siddering door zijn lijf.

de spiraal van corijn

wilfried van roderick nam een trek van zijn havanna sigaar. In zijn glas weerspiegelde het licht van de olielamp. Door de kamer klonk een compositie van Beethoven. Hij hield van het bombastiche geluid dat het orkest produceerde. Het gaf hem een krachtig gevoel vanbinnen dat laatste ging hij nodig hebben, zeker in combinatie met het wapen..dat nog steeds onvindbaar was, tot nu? hij had het krantenartikel gelezen met bij horende foto die zijn hart deed smelten. maar zaken gingen voor op plezier, dacht hij, wat een geluk voor jou Bettina ik geef je nog wat respijt!

in de eeuwige slaap wiegen

De aanrakig was heel kort: gewoon een kleine botsing bij het opstappen van de tram. De vrouw ging zitten, haar ogen vielen dicht. Niemand lette erop, elk zat in z'n eigen wereld. Harald keek tevreden naar het tafereel. Missie volbracht, dacht hij

Stukje bij beetje

Op de verweerde bank zat een vrouw met lege ogen voor zich uit te staren. In haar handen hield ze een klein kartonnen doosje met een afgehakte duim in. Er plakte een briefje op: DE REST VOLGT!

de witte ark

rodrigue Samaran hield elke beweging van haar scherp in het oog. Het uitzicht beviel hem wel maar het was enkel kijken en niet aankomen! Myrthe merkte hem niet op, ze kon maar aan één ding denken: hoe de aandelen overkopen van die bulebak! terwijl ze bijna geen geld had. En jij denkt natuurlijk maar aan één ding hè, dacht ze woedend, maar dat kan je vergeten!

pallazo vinicius

De zon kwam op boven de olijfbomen. Het marmeren paleis was in diepe rust gehuld. Anita sloop door de tuin en zette het rieten mandje op de grote toegangstrap. En verdween even snel als ze gekomen was.

bloed regen

Terwijl de zon langzaam onderging, kwam de sfeer pas goed op gang. de muziek van de band golfde over het strand. Aurora stond te kijken vanop het terras van haar bungalow. Ze kon nu geen drukte verdragen, het was nog te vroeg. Ze schopte haar slippers uit en liep bloodvoets over het stukje strand vlakbij haar bungalow De pijn was er nog steeds, het gemis ook. Moet ik dan dankbaar zijn voor de tweede kans die je me bood? dacht ze. tranen wellden op in haar ogen. Weer zag ze zijn gezicht voor zich: Arne was haar soul mate, haar alles en nu niks meer het was voorbij. Net op dat moment speelde de band een slow. Ze draaide zich om en liep terug naar haar bungalow. In een mist tranen greep ze naar de foto op haar nachtkast en gooide hem met een woest gebaar op de grond. 'je bent bedankt voor alles!' riep ze. woest veegde ze de tranen van haar gezicht, ging op bed liggen en probeerde te slapen.

Het huis van de dubbele bijlen

Penelope cristenons keek vanachter de getinte glazen van haar zonnebril naar haar dochter Ariadne die verkoeling zocht in zee. Zo onbezorgd, blij en gelukkig lijk je niet op je vader dacht ze. Ze verbeet de pijn en foceerde een glimlach.'je zal ons nooit vinden!' mompelde ze.

eldrid bloemen

Orion bleef gefacineerd naar de vrouw kijken die iets verder van hem op het teras van de kafenina zat : heb je nog steeds die blauwe ogen als het blauw van de zee, jammer genoeg gevuld met zoveel woede maar daar vind ik wel een remedie voor, wees gerust liefje! dacht hij