Balkonpoëzie (18) - Out of the box

Vanessa Daniëls
8 apr. 2020 · 13 keer gelezen · 0 keer geliked

Geen virus, wet

of verbod belet

een hart naar binnen te dringen,

door tijd en ruimte te reizen, daar

waar hoofd en handen gebonden zijn.

 

Ons wordt geen zitplek meer gegund

dus blijven we lopen in bogen

om mekaar heen.

Verwijten de ander ons plooien.

Vergeten dat alles een keuze is.

Dat ook de tak van een boom

een rustplaats biedt.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Vanessa Daniëls
8 apr. 2020 · 13 keer gelezen · 0 keer geliked