Bookstagrammer, het begrip rolt over mijn scherm telkens ik op instagram kijk. Mijn schrijfpoject heeft een instagram, omdat het tegenwoordig zo hoort.
En dan kijk ik naar bookstagrammers en vraag ik me af of die mensen lezen voor de kost.
Misschien moet ik er eentje zoeken en aanspreken.
Hallo beste bookstragrammer, ik zoek een lezer voor mijn grootste schrijfproject. Het is een boek maar ik noem het steevast een verhaaltje. Nee, ik ben geen schrijver, ik schrijf graag. Groot verschil. Ik zoek iemand die me niet de grond in zal boren, daar ben ik heel bang voor, ziet u. Niet dat u me belachelijk zou maken voor het hele internet, daar lig ik niet wakker van, maar dat uw mening mijn schrijfplezier teniet zal doen. Want als u het luidop zegt, daar op uw account, dat 'De zeven Zegeningen van draak Morophin' niet het lezen waard is, dan ben ik officieel slecht in schrijven, in dategene wat ik het liefste doe en ik zal dat altijd weten. Trek je niks aan van de mening van anderen, zeggen mensen maar dat zijn diezelfde mensen die zeggen: 'blijf altijd jezelf'. De mensen die niet moeten wennen aan de vreemde blikken. Ik zou het me aantrekken, heel hard zelfs, ik geef dat toe.
Ik wil goed zijn in schrijven, niet in het technisch kunnen. Maar in het verzinnen van verhalen. En ik zou er een film van willen maken, maar kijk, Homerus heeft ook vele jaren moeten wachten dus het kan nog. Boeken schrijven en verhalen verzinnen zijn niet noodzakelijk hetzelfde.
Koks schrijven boeken, sportmensen schrijven boeken, zangers schrijven boeken, bekende mensen schrijven boeken.... niet hetzelfde, ik heb verhalen zitten. Over draken en grootse daden door gewone mensen. Over liefde en verliefd worden en hoe dat niet altijd gelijk is. Over magie en vloeken die soms zegeningen zijn.
Beste bookstagrammer, ik wil een sterretje of drie, meer zou natuurlijk liegen zijn. Met minder raak ik nergen want dan hebt u mijn project verpest...
Kan ik u omkopen?
Veel liefst,
Kat.