De bomen die tussen ons
in gegroeid zijn werpen
schaduwen in mijn ziel
Het zonlicht valt op de
verhitte discussies
in onze harten
een koortsdroom ontvouwt zich
het vuur is niet te blussen
er hangt rook, zwarte mist
de sintels schroeien de aarde
Ik tast met mijn handen
naar een open plek
tussen al die hoge bomen
Hoop erop jouw handen
daar tegen te komen
Ik blijf maar de lucht grijpen