Een wolk trotseert haar
smalle doolhof van
gedachten
Zij wiegt op een dunne
hanger van haar
dood
Haar geest is wit en
zuiver en onwetend
Niet bewust van
kleur en licht
alom
Haar steun
die wortelt in de bodem
Vertrouwen in
de aarde
heeft ze nog
Geen zuchtje wind
om haar niet te
ontmaagden
Een huis met een
geheim bedekt
de horizon.