Chagrijnig plein

4 nov. 2021 · 1 keer gelezen · 0 keer geliket

In het Pajottenland

     slaat de kerkklok tien uur in de ochtend.

 

Onschuld ligt begraven onder een stevig sneeuwtapijt

     er is een overloop van maagdenwit

     naar letselrood.

 

Bomen   dragen hun naaktheid met trots

               spreiden hun armen over de

               daken die eruitzien als verkleumd

               alsof ze hen willen beschermen

               tegen stokken die deuren en ramen inbeuken.

 

Zwarte kraaien bespieden armzalige taferelen.

     De gulzigheid druipt van hun krachtige snavel

     bij het identificeren van een gans wiens nek eraan moet geloven.

 

Rode ruiters en soldaten in harnas dwepen met macht.

Paarden steigeren

              vervloeken de chaos.

 

Jachthonden dorsten naar bloed.

Zwepen cirkelen in de lucht

              landen op prooien die worden gedwongen in het gareel.

 

Vrouwenreünie in lange gewaden waarin de ijzige morgen kruipt.

Wanhopig sterke vrouwen               fluisteren

                                                         beloeren

                                                         bedelen op hun knie of

                                                         berusten in honger

                                                         proberen hun eer te redden of

                                                         vluchten met hun kroost.

 

Hoopjes mens,

                          triest gekreun,

                                                         smeekbeden helpen geen zier.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

4 nov. 2021 · 1 keer gelezen · 0 keer geliket