Bibberend kom ik de koele ruimte, lees: het vriesvak, van de buurtsuper uit.
Blijkbaar zie ik er nog onderkoelder uit dan gewoonlijk, want een jonge twintiger roept door de hele winkel: "Kom hier dak u tegen mijne gilet trek. Ge zult het sebiet warmer hebben.”
Jeugdige overmoed, mogelijk aangelengd met alcohol.
Dezelfde tongval als ik, ik gun hem het voordeel van de twijfel.
Aandoenlijk, denk ik stil in mijn hoofd.
Ik wijs hem lachend doch fijntjes op het feit dat ik zijn moeder zou kunnen zijn.
Hij aarzelt geen moment: " Dans les vieilles casseroles, on fait la meilleure soupe!"
De overmoed van de jeugd.
Toch net iets minder aandoenlijk deze keer.
Geruisloos vouwt het speelbord zich open in mijn hoofd.
Vijftigplus samoerai.
Rayon droge voeding.
Blik tomatenpulp in de hand.
Hij zal het niet meer navertellen.
Niemand noemt me een oude kookpot en komt er mee weg.