Chronos duwt mij voort.
Entropisch gewauwel.
Gedwee vallen de herinneringen af,
projecten blijven hangen
aan de zwaartekracht.
En lichtvoetigheid neemt de overhand.
Eclectisch is mijn dag
die ophoudt te bestaan.
Maar zeg,
mijn nacht is nog niet zwart.
Metafysische gedachten
zetten hun hoed af
voor een deur die nergens heen gaat.
Chronos kijkt om.
Ik ben er niet.