Daar ligt ze

4 nov. 2021 · 1 keer gelezen · 0 keer geliket

stoïcijns, in het wit van de stilte tussen de lijnen,

de bronzen ovaal zonder groeven of plooien. Haar

oren staan in lichterlaaie als een raket op een lan-

ceerplatform, klaar om te worden afgevuurd.

Haar oogleden blijven stijf op elkaar geperst tot

de glazen kast zijn vormen weerspiegelt: weer-

barstige haardos, omlaag krullende snor, gulzige

baard, rommelende buik, golvende kont, lijvige

benen. Haar neus trekt als een zuignapje de

dolende museumbezoeker aan. Haar lippen kraken,

broos als een eierschaal waaruit nieuwe ideeën

ontglippen. Haar kin glimt. Doorheen het glas

stroomt kunst zijn aderen in.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

4 nov. 2021 · 1 keer gelezen · 0 keer geliket