Ik woonde in wij.
Jij in ik.
Dezelfde taal maar anders vervoegd
Geen breuk. Geen groot gebaar. Een ontmantelen van ons.
Ergens staat nog mijn dagcrème.
Een kleine vergissing in de grammatica van het afscheid.
Verder…
Tijd.
Afstand.
Dingen die geen naam meer hoeven.
Ik oefen op de eerste persoon enkelvoud.
Mijn handen blijven zoeken naar het meervoud.
Twee lege handen.
En de ruimte ertussen.
