Onzeker dans ik
Op een koord
Grens van het onmogelijke
Tierend trek ik aan de bel
Het alarm slaat rood
Dood gooit zijn beste kans
Ik was
Abnormaal, geniaal verbaal en ziek
Met woorden werd ik agressief
Omdat jij me niet leven liet
Omwille dollars die je denkt te zien
Je verliet ontkennend de kern
Weet zelfs niet meer wie je zelf bent
Jij bent
Ongeheel, commercieel, crimineel en rijk
Al het spirituele geloof kwijt
Je hebt nooit spijt tenzij
Je lonkende graf om de hoek
Sluimert met een schop
Je jezelf bedot van de desillusies
aan de top
En je maakt letterlijk iedereen kapot
Maar je vergat wat er speelt
Liefde wordt altijd meer bedeeld
Dus hink stap de grote sprong
Over het koord waar ik mee begon
Mijn mysterie kijk jij verbaasd aan
Want nu is het eigenlijk al gedaan
Je had kunnen kijken, luisteren en vragen
Hoe langer des te meer ging je vertragen
Zal ik jou nu de hoek om dragen?