agatha van wildenrode schikte haar hoed op haar hoofd, haar handen beefden ze stierf van de zenuwen: je kan het! dacht ze haalde diep adem , keek nog één keer in de spiegel en verliet snel haar huis. Bertolf zag haar buitenkomen en wachtte geduldig tot ze voorbij kwam. Het schot trof haar recht in het hart, ze zakte midden op de stoep ineen. Bertolf was verdwenen.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
9 feb 2026
· 4 keer gelezen
· 1 keer geliket