Cynthia liep over het Sint Salvatorskerhof voorbij oude verweerde zerken tot ze vond wat ze zocht. In een waas tranen keek ze naar de verbleekte foto. "waarom toch?" fluisterde ze snikkend en legde haar boeket bloemen in het gras. Ze streek met haar vinger over de foto, kroop weer overeind en verliet het kerkhof. Ongezien bleef hij haar volgen op een veilige afstand. Gelukkig bleef ze voor zich kijken.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
14 aug 2026
· 1 keer gelezen
· 1 keer geliket