De granaatappel

Anemos
21 okt. 2019 · 2 keer gelezen · 1 keer geliket

Hoeveel zijn er?

Binnenin die rode, volle vrucht

met voelbaar dunne en toch alles bij elkaar houdende schil verzameld.

Sommige willen geboren worden. Nog niet allemaal.

Toch snijd ik haar voorzichtig open. Dwars doormidden.

Sommige bloeden al. Andere zijn nog helemaal dicht.

Al ben ik heel voorzichtig, de bloedwraak van de rijpe is duidelijk.

Mijn keuken helderrood bekladdend in spetterende woede.

Ik excuseer me, voed me met hun vlees en sap.

We worden uiteindelijk sterk één, die granaatappelpitjes en ik.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Anemos
21 okt. 2019 · 2 keer gelezen · 1 keer geliket