Anemos

Gebruikersnaam Anemos

Website https://anemos.blog/

Proza Poëzie Column Reisverhalen Flitsverhaal Kort verhaal Six word story Bloggen Cursiefje

Over Anemos

Al aardig van middelbare leeftijd, nog maar dromend over schrijven en daarover schrijven, heeft een monster me gedwongen om uit de ratrace van deze eeuw even of langer te stappen. Ondanks dat monster blijven woorden me intrigeren. Ze komen naar me toe en plagen me tot ik er iets mee doe. Wie weet worden het zinnen die verhalen maken, het jouwe misschien? Een fictief verhaal? Een gedicht? Ik doe het allemaal graag. Zolang de woorden me plagen, gebruik ik ze.

Opleiding

Logopedie graduaat (bachelor)

Publicaties

Prijzen

Teksten

De stilte vermoord

Bij de eerste, valse houtblazersnoot gingen mijn nekharen recht overeind staan. De flow na mijn yogasessie kroop in de vloer. De afgelopen tien weken zwegen de gangen. Niet de stilte van een daad met voorbedachte rade. Eerder een briesje. Geen dichtslaande deuren, noch in zijn flat, noch aan de hoofdingang. Geen olifantenpotenstappen op de trap, noch slijmerig gehoest van een longdoorrookte bovenbuur die zich muzikant waant. Tot gisteravond! De pseudojazz noten volgden elkaar al snel op. Het volume steeg in dezelfde vaart mee. Furie nam bezit van mij. Die klopte een laatste keer aan bij hem ... met een hamer.

de avond

de rode agenda lag al open ik nam de dag nog eens door zag alle dingen die ik niet deed ik klapte de rode agenda weer dicht

Ik kan het

Mijn allereerste zelf gebakken brood met zonder knoeien (mixer) Zoals de eerste keer fietsen met zonder handen (grote broer) of wieltjes (de extra) Ik kan het !

Gewoon maart

Alsof mijn leven spannend is alsof er dagelijks avonturen zijn alsof die dan onwaarschijnlijk zijn Schrijf ik zo af en toe een berichtje in mijn blog en dan toon ik hoe het was die maand, de bezoekjes, de tripjes naar Daar waar ik was en keek naar al dat moois, mee stapte in een uurtje van iemand anders die gelauwerd werd Of over een boek dat ik las als mijn ‘recensie’ maar klinkt denk ik erbij want ik denk te veel Of een andere haarkleur probeer die uitgroei is nu rood niet meer grijs dan toch nog eens iets anders wagen of ? Iets klein waar ik getuige van was en me pas dagen later weer te binnen valt dat grappig spraakwatervalletje in de tram Zal ik vertellen over de scan? De tigste inmiddels en over die andere, en hoe het wachten spannender is dan Schrijven over gebeurtenissen die plaatsvinden tussen de uren van het chronische ziek en mentaal moe zijn door Toch veel fijner zo niet amusanter hoe zo’n baby je kan inpakken en dan samen met grotere kinderen jou ontroeren en doen beseffen dat het altijd maar dan ook altijd en overal en steeds gewoon NU! is. Ik schrijf en deel mee uitleggen doe ik niet Dit was gewoon Maart AMK

Six word story tweeling eerste vervolg

Tweeling is méérling zuchtte de moeder.

Six word story

Eentje is geentje zei de tweeling.

Huis opnieuw te koop

Onze geuren definitief weg verhard in de aangepaste tuin Gekrompen kamers Ikzelf al lang gegroeid De living vol leven de eetkamer vol eters de keuken met zicht op het tuingebeuren, veel gras de schommel, de zandbak en wij het hart van ons gezin daar beneden De vele volle slaapkamers de badkamer met een balkonnetje moeder in een warm bad en wat rust vader met een scheerkwast en een plakker nog even, nog even dan is de bende wakker Een vaag beeld van grote broers op een zolderkamer in een stapelbed een zus tussen kind en bakvis en al zo wijshet grote bureau, de vijfcijfer-telefoon met snoereen losse revue van een pop of twee in eigen paleisde grote zus die al een lief had en mijn kleine slimme broer Herinneringen zwaaien naar mij Waar bleef je zolang? Ik zwaai terug naar het vijfde kind naar dat derde meisje naar de buren die nu glurenen deze die niets meer moetennaar de kiezels van het zijpaadje waarop mijn knie ooit hevig bloedde Ik zwaai naar toenhet onverharde het toen moderne alles wat niet meer is Ik zwaai nog één keernaar de geuren van weleer AMK

Babyborrelgeneratie - #sixwordstory

Het borrelde er van de baby's.

Reizen

Ook verre reizen beginnen met vertrekken.

#Novembervers2025 - Gebeeldhouwd

Ik dacht dat ik alleen was al wist ik ook wel anders Ik wandelde en kwam er toch heel wat figuren tegen nog Van Pegasus tot daar ver Pandora zag ik Bach, Beethoven en Professor Een streepje zon werd breder zat daarin een verklaring van Echt ongebeeldhouwde mensen tenzij door veel levenservaring Anemos

#Novemberverzen2025 - Universele dag van de rechten van het kind

Waarom, grote wereld, is het zo moeilijk om élk kind een chocomondje te gunnen?

#Novembervers2025 - Verlangzamen

Verlangzamen Zo zag ik op een keer de ochtend vol vuur en goesting dat momentde zon nog even aan ‘t gapen de dromenvanger bijna slapen Wisseling van nacht naar dag de november-kleurenpracht het besef van verlangzamen dát ritme en ik tezamen

#Novembervers 2025 - Brief aan Aarde

Dag Aarde, Even geleden begon ik een brief aan u. Ik weet het soms gewoon niet meer. Alleen dat de mens verkeerd bezig zou zijn. Die dan, omwille van het gemak van de luxe, waaraan we zo gwoon raakten, dingen uitvindt om de impact ervan, de catastrofale welteverstaan, te minimaliseren. Zo bouwen we u verder af. Onszelf wijsmakend dat die ene keer, die ene vakantie, die ene vlucht nog wel kan. We geven toe aan een opgelegd schuldgevoel om een boom-te-planten te kopen. Vervolgens vergeten we of weten we nooit waar die boom dan staat. Wat ik nog zeggen wil, Gij draait en blijft op goede koers tussen Venus en Marszijt de zin van het bestaan, van melkstelsels en universa miljarden jaren gevochten om te zijn en te gevenwat en waar u nu bent wat u daar geeft De plek voor alles wat ademt, van boom en groen gras en zicht op de zeeklein, nano-petieterig tot reuzegroot levende voedingsbron voor werkelijk alles en allesvoor oud en jong, van eendagsvlieg tot oceaanmeer kleuren dan er ooit in een regenboog passen waar dagen en nachten moeiteloos in elkaar overgaandaar zwaait geen enkele klok de plak over zomer-winteruur De kans der kansen in dat eindeloze heelal ! Ik dank u voor uw aandacht, Aarde en nú voor de novembermogelijkheden.

#Novembervers2025 - brief aan de jongen

Dag jongen wiens naam ik vergat, Ik schreef al over jou*,nu richt ik me tot jou, Zouden we elkaar nog herkennen?Niet in fysiek voorkomen, natuurlijk. Zouden we elkaar herkennen in uitstraling? Hoe was het voor jou om verder te groeien? Kon je de pesterijen nog aan? Kon je er aan ontkomen? Kon je je ervan afzonderen en erbovenuit stijgen? Weet je wat ik me nog herinner toen we ademloos aan die muur stonden? We hielden elkaars hand vast. Als troost tegen wantrouwen, angst, teruggetrokkenheid, grijze muis zijn? Ik wil je nu iets vertellen. We vielen op, we waren niet grijs, we gaven niet toe. Ze zagen ons, ze wisten niet hoe met ons, kleurrijke enkelingen, omgaan. We waren niet grijs, ze zouden nooit grijze muizen aankijken, laat staan de moeite nemen om hen te pesten. We waren geen nietsnutten. Ze zagen ons wél. En zij waren banger dan wij van hen. Grote monden die lege woorden roepen. Dát, jongen wiens naam ik vergat, zat in die handdruk. Nu weet ik het weer. Zou ik dat zien als ik je nu zou tegenkomen? Hoe oud we ook zullen worden? AMK * https://azertyfactor.be/tekst-lezen/ik-droomde-van-die-jongen-week-tegen-het-pesten

#Novembervers2025 Trappenspook

Op en over de brug altijd in november Eens aan de overkant komt niemand nog terug De brugtrap weet wat daar gebeurt Wie zich niet rept, verdwijnt zakt weg wordt warempel verscheurd In november, wees gewaarschuwd Zolang er bladgoud ligt Komt het trappenspook en duwt U verder weg van 't licht. Zo eens per jaar, echt waar in november op die brug stilt het spook zijn honger Rep je daar dan maar

#Novembervers2025 - schaduw

Ik, schaduw, neem veel plaats in zonder te deuken.Ik ben langer dan de zomer en slanker dan in het echt. De zon tekent mij zo en dat helemaal zonder kreuken.

#Novembervers2025 - supermaan

Ik dacht de supermaan bewaar ik.

Te doen lijst in het kort

Deze lijst is echt heel lang langer dan tien rollen behang Langer dan mijn arm mijn brein is toch zo warm Het springt van hot naar her en ergens heel héél erg ver Gom ik schaaf ik en kort inwie dan niet weg is, is nog gezien AMK

Meneer de Raaf aan de Schelde

Meneer de Raaf kwam mij tegen Hij pronkte hij stapte snel zo fier en met zoveel spel Waarheen leiden zijn wegen? Toen was hij weg die zwarte veer vloog tegen de wind daar was hij weer Hij had een boot in ’t oogwat een gemak daar op dat dak zo was het dat hij niet zelf vloog Niet meer te voet noch te vlieg als u dit leest, meneer de Raaf vertel me van uw reis alstublieft ! AMK

Tussen Venus en Mars

Gevangene van beschaving barst Ze in stroom buiten oevers gedwongen levens onderdompelend Banneling van luxe is Ze schoorsteen van geld en macht al te verhit levens verassend Gegijzelde van onevenwicht slingert Ze ver tussen yin en yang zonder rem levens wegblazend Gedwongen kruipt Ze zoals bloed enkel daar waar nog plaats is in opperste wanhoop schreeuwend Mens toch, wat moet Ik met je !