Stijl: mijmeringen over voetbal, talent, en waarom sierlijkheid belangrijker is dan resultaat
De beste is niet altijd de mooiste.
De winnaar is niet altijd elegant
of verfijnd
De eenzame hoogte is veelal tijdelijk
als vergankelijke sakura, de Japanse kersenbloesem
verval is pejoratief voor vluchtig
wie daar niet mee kan leven
is te dicht bij de zon
de was smelt
Ikaros stort te pletter
Japan blinkt uit in esthetiek
het is wat anders dan de platonische 'waarheid is goedheid'
de gruwel van schoonheid namelijk
de beste Braziliaanse voetballer aller tijden
O Rei Pelé
staat in eigen land in de schaduw van de berooid gestorven
goddelijke kanarie
Garrincha, Mané,
een dribbelkont die allegria bracht
een manke Hephaistos met één X-been en één O-been
en iedereen op het verkeerde ...
voetbal is de kunst van de misleiding
van gebronsde namen
Sindelar, Masopust, Andrade, Socrates, Leonidas, Teofilo Cubillas
Bolivariaanse paradijsvogels uit revolutionaire moerassen en mangroves
de koperen ploert hoog aan het firmament daar
Equatoriale visioenen van vergoddelijking
volksjongens uit de barrio
littekens van meervoudig messcherpe duels op de snee
het wk van 1966 werd niet gewonnen door gentleman Hurst tegen de BRD
maar door De Zwarte Panter uit Mozambique
de Portugese Perola Negra Eusebio
en de wk's van 74 en 78 zijn natuurlijk gewonnen door het Oranje totaalvoetbal
niet Beckenbauer niet Kempes
maar Johan Cruyff
'Een pass heeft pas zin als je een tegenstander uitspeelt'
dribbelkunstenaar en woordgoochelaar
'Als ik zou willen dat je het begreep, zou ik het beter hebben uitgelegd'
want wat zijn genieën eenzaam als het stadionlicht dooft
en dan kwam El Pibe De Oro
in 1986
Mexico
de toorn van Montezuma
Argentina nam wraak voor Las Islas Malvinas
Pelusa, El Diez, D10S
when Inglaterra ruled the waves
een zwalpend schip nu
Thatcher tegen de tango uit Fiorito
de Barrilete Cosmico, Genio, Genio !?
en de val,
de waanzin van genieën, de poëzie van het afglijden
Dionysos, furieën en bacchanten,
Ho visto Maradona ...
de stijl, charisma,
sommigen hebben het nog minder dan Mateus rosé
maar Hij, Pluisje, Diego Armando,
was eigenlijk guerrillero, vrijheidsstrijder in de arena, gladiator
volksheld met sangre Guaraní
tot zijn hart het begaf, wereldwijd, van Buenos Aires tot Napoli, lag la pelota stil,
geen streling van het leer die dag
de belangrijkste bijzaak ter wereld
I love football
stijl is klasse
wk 2016, niemand herinnert zich Frankrijk, iedereen de drie twee van België tegen
Japan
Robots winnen, mensen begeesteren
Stijl is feilbaar
De universaliteit van de spanning tussen kunde en kunst is overal
Tony Hawk is de beste skater ooit
Hosoi de elegantste
de eerste maakte salonfähig wat altijd misdadig had moeten blijven
skate and destroy
verdiende dollars aan PlayStation
de tweede zat in de bak en aan crystal meth en is nu een reborn Christian
Hosoi's airs zijn iconisch: Christ Air, Rocket Air, de meest gracieuze Method Air in de geschiedenis, het is weer eens wat anders dan een 900°
stijl is tijdloos
Muhammad Ali Sugar Ray Leonard Mike Tyson Michael Jordan John McEnroe Carl Lewis Marco Pantani Eddy Merckx
de kunst van de misleiding
stijl is alles
Il Pirata
De Kannibaal
Cristiano Ronaldo
over lijken
'I took it personally'
Air
Iron
'Cassius Clay was a slave name, I am no longer a slave. Muhammad means worthy of all praises and Ali most high'
Parkinson's syndrome ... de lichten doven
'Djedjuge, djedjuge, I am still Ali!'
In the spotlight
het amphitheater
de arena, het colloseum, gij zult zijn als goden
amoreel
aan drank drugs of vrouwen zult gij ten onder gaan
Olympus
kibbelende Goden op de ijle bergtop
Ethos is zwoegen
de muze daarentegen is schijnbaar moeiteloos
flow
alles vloeit
panta rhei
zij waren bezeten
nimmer zichzelf
immer zichzelf
god’s Geschenk
hun geheim
controle
maar wie over wie
over de bal? over de tegenstrever? over zichzelf?
stijl,
dat is orfisch occult mystiek
zij waren mystici ingewijden
Godenkinderen
Maradona's Napoli teammates are singing that they’re honoured just because they've seen 'Maradona'