Het was vandaag,
de mooiste dag van heel de wereld
Al was dat het gisteren ook
Als het gaat over onmacht
Liggen mijn standaarden niet zo hoog
‘Niemand zal ooit nog zoveel,
van je houden als ik’
Is dit dan de plek waar jij op mij wacht?
Waar vind ik hetgeen dat ik zo mis?
Achter de grens die ons genadeloos uitlacht
Zijn dit dan de dromen,
waarin ik jou bezoek?
Nu ik weet wat ik ooit had -
Wordt bestaan straks weer genoeg?
Maar dit is enkel een leven,
geen ondenkbaar verhaal
Want in dood,
ontsnappen we reeds allemaal
Maar niet vandaag,
de mooiste dag van heel de wereld
Al is dat het morgen ook
Als het gaat over relativeren
Liggen mijn standaarden niet zo hoog
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.