zijn er armen
onzekere
beenderen
zijn er botten
vingers kootjes
zonder angst
zijn er achteloze
handen die de
aardkorst durven tillen
naar de stratosfeer
de huiverende oehoe
de rillende uil
zij kijken
dwars door mijn blik
toch blijft die ziel vragen
zijn er darmen
ingewanden die de
vezels uit de put van het leed
kunnen verteren
zijn er aderen
bloedvaten die zich
durven voeden met die pijn
naar verlossing
zoekt een hart
in rode kamers
naar inzicht
speuren ogen
transparante tijd
zou kunnen vloeien door de
nieren van de duisternis
uit de nieuwe reeks 'Metamorfine'