Bernd Vanderbilt

Over Bernd Vanderbilt

Het verzameld werk van Bernd Dimitri Ivan Vanderbilt heet NEGLEGENDA en is enkel te lezen op Azertyfactor. Het bestaat uit gedichten en verhaaltjes, opgedeeld in deze reeksen :

'Over eelt en zurkelteelt'
'Majnun, het gebrabbel van een gek'
'Kleinood'
'Alfred frietkabouter'
'Reizen met Ricky'
'Ignace Somers'
'Hormonoloog'
'Waanhoop'
'Roeland Wittebolle'
'Dialogen met monsters en dia's'
'Duim voor Dimitri'
'Residu'
'Duivelsverzen'
'Schrijfoefeningen voor de dood'
'Metamorfine'
'Foute titelatuur'

Opleiding

Niets, nada.

Publicaties

Het verzameld werk van Bernd heet NEGLEGENDA en is enkel te lezen op Azertyfactor. Het bestaat uit gedichten en verhaaltjes, opgedeeld in deze reeksen :

'Over eelt en zurkelteelt'

'Majnun, het gebrabbel van een gek'

'Kleinood'

'Alfred frietkabouter'

'Reizen met Ricky'

'Ignace Somers'

'Hormonoloog'

'Waanhoop'

'Roeland Wittebolle'

'Dialogen met monsters en dia's'

'Duim voor Dimitri'

'Residu'

'Duivelsverzen'

'Schrijfoefeningen voor de dood'

'Metamorfine'

'Foute titelatuur'

 

'Rabarbergeknaag' uit de reeks 'Hormonoloog' werd getipt door Tom Naegels.

Het kortverhaal 'Erf te koop met erfgevoel' uit de reeks 'Over eelt en zurkelteelt' verscheen in Verzin jaargang 10 nummer 4 met commentaar van Vitalski.

'Schaamvissen en ochtendzweet' uit de reeks 'Majnun, het gebrabbel van een gek' werd getipt door Jeroen Boone.

'Sanguisorba' uit de reeks 'Residu' werd getipt door Geert Briers.

Het gedicht 'Diepvriesvrees' uit de reeks 'Majnun, het gebrabbel van een gek' verscheen in Verzin jaargang 17 nummer 3 met commentaar van Vitalski.

'Peperbollen op de bodem' uit de reeks 'Kleinood' werd getipt door Siel Verhanneman.

'Ze zijn geknoopt, Mevrouw' uit de reeks 'Waanhoop' werd getipt door Sophie Siersack.

'Een egeltje vervelt' uit de reeks 'Kleinood' werd getipt door Daniel Billiet.

'Navelbreuk' uit de reeks 'Waanhoop' werd getipt door Joke Van Leeuwen.

'In het bos' uit de reeks 'Kleinood' werd getipt door Michiel Leen.

De 'Brieven aan Layla' uit de reeks 'Majnun, het gebrabbel van een gek' werden getipt door Inge Sleegers.

'Lambiorix', misschien enkel pagina 1, werd getipt door Ann De Craemer. 'Lambiorix' is een kortverhaal uit de reeks 'Roeland Wittebolle'.

'Hartzeer' uit de reeks 'Waanhoop' werd getipt door Ann De Craemer.

'FC Pol Pot' uit de reeks 'Waanhoop' werd getipt door Xavier Roelens.

'Zon smelt glazen ogen' uit de reeks 'Waanhoop' werd getipt door Frans A. Brocatus.

Prijzen

Nougatbollen, ooit een goudvis op de kermis.

Teksten

Ode aan Herman De Coninck

Want ja, ik ben een ware straatvechter. Zonder handen te gebruiken kan ik zelfs mijn teelballen weer optrekken tot in dit bekken. Fraai zijn ze mijn kunstjes. Kung fu. Zich op de borst slaan gelijk een ware King Kong. Chinees eten met vork en mes. Ik kan het allemaal. Intussen ben ik stoer genoeg geworden. Ik waag het wilde uitspraken te doen aan kassa's allerhande. In de Pizza Hut: Om niet rond te worden moet men scherpe driehoeken verslinden. In de Aldi: Neen, mevrouw. Ik dank u, geen emoji's. Ik kan al die gevoelens best alleen de baas. In de Delhaize: Waar is hij dan die leeuw? Laat hem maar eens los op mij! En onlangs, ik zat daar, als kale in die coiffeurstoel want echt, geloof me vrij, ik riskeer dat. Deuropeningen trotseren en me volkomen achteloos ergens neerpoten. Dag, Ruben! Zonder deze coiffeur en die wielerparlé, wie was jij dan? Hij antwoordt mij niet eens, die broekschijter. Stil dat worden zij van mij. Net gelijk die bisschop, dat gespuis bij wie ik ooit mijn misdaden heb opgebiecht. Tja. Die kon daarna geen woord meer uitbrengen. Want echt, ik doe de zielen sidderen, wek ze uit hun lome doelloosheid. Toe, maak eens een vuist, gij vadsig schepseltje. Kom eens uit uw navelput gekropen, gij die op roze papier geleuter kliedert, weer eens uitlegt wat ik niet eens weten wil. En nu? Hoe moet het verder? Mijn teelballen, ze willen liever bengelen en het straatgevecht is uitgesteld wegens die staking bij de spoorwegen. Miljaar, zie daar. Iemand durft, legt zomaar twee knopen in de nek van vader ooievaar. Zozo. Poëzie! En zonder die gêne van Herman. Ja die! Herman De Coninck! Mijn god. Wat een blêtkop was me dat! Ruben glimlacht en ik weet het wel, wie van ons die echte man zal blijven. Vraag het maar aan hem Meneer den Bisschop. Hij zit nog altijd op zijn ongemak, ginds in dat biechtkot, met die knuppel in zijn reet.     uit de reeks 'Hormonoloog'

Bernd Vanderbilt
13 0

Oktober één tot en met elf

  Uittreksels uit het oktoberdagboek van Ignace Somers. Het betreft dag één tot en met elf. Het werd slechts een samenvatting van heersende twijfel, van enkele wapenfeiten, van amper vatbare emoties.   1 oktober Die tiende maand begint dan toch.   2 oktober Nu pas slaat twijfel pas echt toe. Is het dan niet december?   3 oktober Mean Girls Day. Dit zou de tofste dag van de maand moeten worden. Helaas.   4 oktober Werelddierendag en toch heb ik drie muggen platgemept. De muur kleurde enigszins rood.   5 oktober Uit de monden van John Lennon en Paul McCartney. Deze woorden weerklonken vierenzestig jaar geleden, op een dag als deze voor het eerst. Love, love me do. Tja? Om liefde janken. Terwijl overleven op zich al een kunst is.   6 oktober Wereld-CP-dag. Cerebrale parese. Kon mij dat maar overkomen. Een hersenverlamming. Dat zou pas echt rust brengen.   7 oktober Naar aanleiding van die joelende menigte met hun witblauwe vlaggen. Dit wordt alsnog een bijzondere dag. Die van het negationisme van de genocide in Gaza.   8 oktober Hoeveel zielen vervlogen er vandaag, te vroeg, onnodig, door dat wrede toedoen? De middagwarmte brengt rust noch hersenverlamming. Des avonds. Nu. Ik doe het dan toch. Ik noteer de oplossing voor meerdere wereldproblemen op dit frietpapier. Hier. In Frituur De Bosbrand.   9 oktober Jacques Brel stierf lang geleden. Ne me quitte pas. En toch. Alles liet hem achter op een negende dag van een oktober. Ach. Die medelijdenmelker. wat een komediant.   10 oktober Het wordt bevestigd. Ergens in Noorwegen. Het betreft wel degelijk een genocide!   11 oktober Het wordt mij allemaal wat te veel. De avondzon kleurt bloedrood en wat belooft het weerbericht voor morgen 12 oktober? Het zou een schone dag worden. Jawel. Geen wolkje. Geen vuiltje aan de lucht.       uit de reeks 'Ignace Somers'        

Bernd Vanderbilt
7 0

De nobelprijs filatelie

De nobelprijs filatelie gaat dan toch naar de rode man. Die hier. De eigenaar van deze ene postzegel. Het is een koning zonder kop. Een drukfout moet u weten. Omdat een vlieg de drukpers ingevlogen was. Wat voorafging is evenzeer belangrijk. Zo acht de zevenkoppige jury. Dat alles geschiedde onder éên hemellichaam. Lang geleden. Er was eens. Er moest iets komen. Er zou veel bestaan. Doch en men ziet het al, aan dat rood. De tomaten hebben het begrepen. De beste tijden zijn voorbij. Proef maar aan die herfstrimpels. Alles probeert weg te kwijnen. Niets lukt nog. Ik heb verdraaid lang geprobeerd. De platgereden kikvors weer wat leven in te blazen. Ik zocht zowaar des konings hoofd. Er werd eens. Er moest een toekomst zijn. Er zouden schone bekers en trofeeën zijn voor kleine kampioenen. Zie nu. De eigenaar van deze ene postzegel. Het bloed wil maar niet stollen. Hij was nochtans alles in zijn achterhuis. Verwachtingsvol. De koning van vele beloftes. Brieven oud en nieuw. Zij zouden samenspannen. Zij gingen boodschappen verspreiden die geen ziel nog onverschillig zouden laten. Doch en men hoort ze al, overal. Vuile slogans. Oproepen tot oproer. Kreten uit de onderbuik. Terwijl ooit. Altijd in datzelfde achterhuis de koning elk ver land verkende, fouten onderzocht en ze hun waarde gaf. Echter. Wat voorafging. Zo besliste het monster. Dat was een draak van een illusie. Het lot sloeg thans toe. De jury heeft zijn kop er af gebeten. Zomaar. Omdat een vlieg de drukpers ingevlogen was.   Aan u. Aan het publiek. Ik vraag om een applaus! De nobelprijs filatelie gaat uiteindelijk naar deze rode man. Geef hem zijn prijzen! Vier kilogram tomaten. Één nog proper hemellichaam. Twee emblemen. Drie bokalen vol met embryo's van vroeggestorven hoop. Doch en men ziet het, aan dat rood. Het sijpelt doelloos voort, over de rand van deze zilveren beker. Desalniettemin. Wij heffen het glas en de jury knikt met zeven koppen. Geef hem zijn medaille! Want zie hem daar. Dapper blijven staan. Die koning zonder kop.       uit de reeks 'Waanhoop'                   

Bernd Vanderbilt
0 0