Papa is geen totem, een half gevuld glas,
de rook die uit een oude schoorsteen grapt;
het is iets moois en wat je vaak behapt,
het is de dag toen je niet eenzaam was.
Geen onherbergzaam pad, een foutief woord,
de opstellen waarin jij je totaal gaf;
de verandering ben ik, de geëiste straf,
het vonnis dat je onlangs hebt gehoord.
Ik was de richting die je onlangs ging,
je onzekerheid toen aandacht jou betrad,
en dat liefde anders was dan een grens;
dat ik stil was toen ik de poster verhing,
kwam omdat ik je niet meer bij me had:
de leegte vertroebelt de verlangde wens.