wilfried van roderick nam een trek van zijn havanna sigaar. In zijn glas weerspiegelde het licht van de olielamp. Door de kamer klonk een compositie van Beethoven. Hij hield van het bombastiche geluid dat het orkest produceerde. Het gaf hem een krachtig gevoel vanbinnen dat laatste ging hij nodig hebben, zeker in combinatie met het wapen..dat nog steeds onvindbaar was, tot nu? hij had het krantenartikel gelezen met bij horende foto die zijn hart deed smelten. maar zaken gingen voor op plezier, dacht hij, wat een geluk voor jou Bettina ik geef je nog wat respijt!
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
30 mrt 2026
· 2 keer gelezen
· 1 keer geliket