De vogeltjesdans

Sascha Beernaert
24 aug. 2016 · 1 keer gelezen · 0 keer geliked

Ze dansten.

Haar kin niet verder dan zijn schouder, zijn wang iets dichter tegen haar oor.

Hij wilde zijn rechterhand op haar heup leggen, maar zij durfde haar linker niet tegen zijn rug duwen.

Samen draaiden ze enkele pasjes, omdat de vloer bleef staan.

Zonder woorden wisselden ze schaamrood, tot hij iets deed wat zij niet had verwacht:

‘Mag ik je ku…ku…ku…’ stotterde hij.

Zij schrok, trok haar rokje wat hoger.

‘Ei...ei...ei...' stamelde ze.

 

Op de achtergrond, weerklonk de vogeltjesdans.

 

 

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Sascha Beernaert
24 aug. 2016 · 1 keer gelezen · 0 keer geliked