Dictaat van schrijfdocenten:
mijd 'grote woorden', wees
concreet, schrijf in beelden!
Hun voorschrift drijft tot wanhoop:
een nieuwe mode dringt
zich op. Een keurslijf snoert
de thema's van gedichten in.
Zelfs Shakespeare nam abstracta
als liefde, wil en schoonheid
in de mond. Waarom wij niet?
Wat heb ik aan oekazes
als wetenschap gezond
verstand en intuïtie
onweerlegbaar logenstraft?