Voor mij schrijf ik een boekje vol pijn
Zo kan ik zien hoe ik mezelf leerde zijn
Zo kan de wind mij dragen
Naar plekken ver van huis
Een afstand tussen twee lichamen
Nestelt zich in mijn kwetsend geruis
Tegenpolen die elkaar niet verdragen
Draag mij waar wind water wordt
Want ik leef om te vergeten
In mijn boekje vol pijn
Leer ik terugkomen tot het heden
Waar ik nooit meer had willen zijn
Want ik wil naar de zee
Daar mijn bestaan uitvloeit
Zo de levens van de ander bloeit
Zo de wind draait draait draait
Mijn ideeën in het rond
Waar het water ze oplost
Zo ik me forceer te vergeten
De dingen waar ik nooit tegenop stond
Kies niet voor iemand die alleen wil leven
De woorden zijn ontoereikend
Dat begrijp ik voor het eerst