dystopisch lexicon

29 jul. 2020 · 8 keer gelezen · 1 keer geliked

vannacht droomde ik dat grenzen dichtgingen
en ik in allerijl een voorraad e-boeken moest
aanleggen, een ark van Noah met onzichtbare
rekken voor de rest van mijn lezend leven.

in het ruim was overal usb.

want de bibs moesten dicht.
wetenschappers hadden ontdekt dat papier
een verschrikkelijke broeihaard was,

een superverspreider.

maar dàt wisten wij als experts al langer.
hadden ze het gewoon gevraagd.

alleen poëzie mocht nog.
de kans op besmetting was daar
zo goed als onbestaande.

welk kwaad kan daar vandaan komen
zei de groep witte jassen eensgezind,
want poëzie las toch niemand?

ik woelde tussen slaap en waak
en zag dat bibliotheken ateliers waren geworden
waar mondmaskers werden gemaakt.

ik weet nog dat ik dacht:
straks batterijen opladen.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

29 jul. 2020 · 8 keer gelezen · 1 keer geliked