Lode Van Wabeke

Gebruikersnaam Lode Van Wabeke

Proza Poëzie Kort verhaal Six word story

Over Lode Van Wabeke

'Wat ik toen wilde, was schrijven zoals die zwarte mensen dansten: met beheersing, macht, plezier, warmte.' (Ta Nehise Coates)

Prijzen

Koester 2019
Kapsalonverhaal 2019
2de plaats op de 41e poëziewedstrijd van Harelbeke 2020
met 2 gedichten in de top 100 uitgave van de Gedichtenwedstrijd (voorheen Turing)

Teksten

Openbaring*

in tranen achter in het tuinhuis een grove borstel en een rest van rode verf gevonden. rode verf, ja, rood vat heel goed bloedend samen hoe bedrogen, hoe zes maanden eerder mooie woorden, een vlinderlicht briefje in haar boekentas,een hart in origami tussen de agenda stak. knalrood zal het vanaf nu voor altijd zijn,druipend ‘love is fake’ op een schutting strijken, nooit nog met een ander overdoen:twee initialen naar elkaar laten grijpen,naast elkaar liggen in het groen. *openbaring langs F4 fietsostrade, Belsele

Lode Van Wabeke

Rechtzetting

Ester, een tijd geleden heb ik je bundelschaamteloos gekopieerd.las hem door en door, zelfs stuk. ook de hond verwerkte een deel tot papier mache en een alcoholstiftraakte binnen bereik van een kinderhand. maar wroeging werkte op me.spijt heeft maanden gezocht.de odysee komt nu tot een eind: ik heb jouw bundel gekocht. vintage, in de boekhandel, met echt geld.weldra zal het op je bankrekening staan.koop er iets leuks mee. ik zal ook weer beter slapen gaan. je grootste fan.

Lode Van Wabeke

levendig vers 12 nov (opstandeling)

vroeger speelden we voor dood. duim en wijsvinger volstondom iemand de wereld uit te helpen. vanuit een hinderlaag en met genoeg munitie streden we om familie-eer, betwistten op een heuvel de bloedschande die in een rechtstreeks duel maar één zuiver schot nodig had.elk om beurt gingen we er aan bezweken zo dramatisch mogelijk in het hoge gras, viel ons hoofd met een laatste zucht opzij terwijl we levensadem tot aan de rand gestokt hielden, doodstil lagenaf te vragen wie er als volgende aan moest, keer op keer ondervonden dat het hoekje omgaanlang niet voor altijd hoefde te duren.

Lode Van Wabeke

levendig vers 11 nov (een topjaar voor beukennootjes)

in huis zou je de rommel al gauwvoor mijn voeten hebben gegooid,mijn sjofel geplooide krant met half ingevuld kruiswoordraadsel volstond. maar het morsig tapijt beukennootjes hier, veertienduizend varianten puzzelstukjes,nog gesloten, glurend langs gordijntjes of vuil kijkend met rotte kies: dit topjaar zou je netjes hebben gevonden.in recordtijd kon je ze villen, al vlug een mini-houtstapeltje in je kom,terwijl ik priegelig aan het vierde bezig wasen op het eind niets eetbaar in mijn handen vond. niet onder de indruk van dit mastjaarhangt mijn sjaal doelloos te pendelen,een jaar waar eekhoorns talrijk zullen zijnen ik gewillig ja knik op alles wat jij daar over zegt. kan je ginds even weg, een ogenblik maar? want je bent vergeten uit te leggen hoe ik de binnenkant voor mij kan winnen,het truckje hoe ik het best alles open maak.

Lode Van Wabeke

levendig vers 7 nov (woke met groentjes)

woke met groentjes hoog oplopende discussiesemotiesverkeerd begrepen wordenvertwijfelingzakdoek x2onzekerheid over zwart wanthet màg niet voor een piet maar moétvoor een inwoner van afrika want verboden het n-woord te gebruiken. roetfiltereen handboek 'hoe zeg ik het'ontredderingniets durven uit schrik tenenboze blikkenschaamte, veel schaamteen zo onzeker. zo zit het voortaan jongen, en vergeet het niet. best verwarrend als volwassene volgoede wil hoor, dit tijdsgewricht.het lijkt wel of ik terug in de puberteitben aanbeland.

Lode Van Wabeke

universele oma

ze was bijna halverwege toen het groene mannetjeverscheen, schuifelde verder over de lange vacht van het zebrapad, de blik naar beneden. kon haar het schelen dat ze verkeer liet wachten, regels en boodschappen achter zich aangesleept een auto hield halt, de bestuurder herkende een eigenwijze, universele oma.een tweede auto claxoneerde. toonde een middenvinger die zenog niet zo lang geledenhad leren opsteken. #NovemberVers

Lode Van Wabeke

emo-gever

de hond mag maar honderd veertig hebbenmaar ik geef altijd een paar grammen meer. gewoon een fooi uit liefde waarvoor ze nooit iets speciaals hoeft te doen, gewoon baasjes' goede daad die ook vandaag geen enkele krans behoeft. al jaren ben ik een verborgenemo-gever, steeds met kleine extra’s in de weer, gelukkig knijpt door al dat gekwispel en gekwijl die seutvan een weegschaalsteeds haar ogen dicht.

Lode Van Wabeke

crisisopvang

elke dag zeggen we aan onze hond wanneer ze haar brokken in geen tijd naar binnen schrokt,haar ook nog eens verslikt terwijl ze schichtig om zich heen kijkt of zeniet overvallen en bestolen wordt: rustig maar.leg een poot op je borst,voel je adem in en uit.slobber maar eens lekkerje drinkbak door, brengt dat al niet een beetje rust? we maken oogcontact en herhalenhet nog maar eens:luister, er zijn hier geen andere honden.je bent de enige in huisdie droge brokken met kip en groenten lustdus ze zijn werkelijk en geheel stuk voor stukallemaal alleen voor jou.

Lode Van Wabeke

wake-up call

ik weet niet aan wie ik het moet vragenmaar ik wil de inwendige klokvan het roodborstje weldat iedere dag stipt om twintig voor zesvan alles laat beginnen. dan hoef ik ‘s morgens elke acht minutenniet meer met een soort tennisopslagde wekker lam te slaan.snoozen is geen zachte dood, maar eenuitgesmeerde lijdenswegdie nooit had mogen bestaan. de polyfone beltoon van roodborst is aantrekkelijk parelend, gaat op het eind naar beneden, alsof er echt niets is waar je vandaag in moet overdrijven. de uitnodiging wordt, voor wie nog niet goed wakker is en twijfelt aan toetreding tot de levenden,een paar keer na elkaar op een fijngevoelig volume melancholisch voorgelezen.

Lode Van Wabeke

chronische wikipediosis

al vroeg vanmorgen liet ik de hond uiten op het nevelig veld naast het padliepen in de verte twee herten. of reeën. ik dacht de hoeven misschien, of de grootte.ja, de hoeven maken waarschijnlijk het onderscheid tussen een hert en een ree. verschil in dracht. dat kan ook.het aantal molaren.al dan niet een gewei, het voedingspatroon? of iets anders waardoor Linnaeus op een heldere dag overtuigdtwee strakke kolommen trok. het zullen toch de hoeven zijn denk ik.straks opzoeken. ze liepen weg en ik had ze nogniet eens goed kunnen bekijken.

Lode Van Wabeke

gestut gesprek 2

mijn moeder ziet mij schrijven. 'ben jij links?''ja ma, ik ben linkshandig.'' al lang?'

Lode Van Wabeke

gestut gesprek 1

'het zijn lekkere druiven' zegt mijn moeder.'het zijn kerstomaatjes, ma. vers uit de serre.''en zo groot. maar zoet zijn ze niet hé? ik heb al zoetere gegeten.''het zijn kleine tomaten ma, geen druiven.''er zitten weinig pitten in.''het zijn pitloze kerstomaten.''pitloze?''tegenwoordig bestaat dat allemaal.''maar kersttomaten....we zijn toch augustus hé?

Lode Van Wabeke

inleiding in de filosofie

vanmorgen zaten weer veel bijenin onze bloementuin.ze beginnen vroeg, gaan naarstigaan het werk.dikke stuifmeelkorrels aan hunachterpoten, als pomponsvan cheerleaders.we weten waarom enwat ze er gaan mee doen.maar ik zit me wel de hele tijd alaf te vragenwat die groene strontvlieg op een zonnebloem zat te doen.

Lode Van Wabeke

culipoëtische tip

als je aan tafel tijdens het etennog honger hebt en vol verlangen met je ogen aanandersmans bord blijft kleven,dan helpt het als je begint te praten over kak en overgeven.

Lode Van Wabeke

éénlettergreepgedicht voor Dribbel

in mijn dorp steekt een maneen hond dood.het beest heeft geen kwaad in zich,doet niets om bang voor te zijn. hij loopt speels en liefnaar de man toe, zwaait met zijn staart,houdt de snuit koel. blaft eens stoer:hé jij daar. maar het mes is scherp,gaat recht naar het hart.in geen tijd druipt het bloed, zo snel,nog meer dan de hoopop het spel,op de tak die hij denkt dat hij werpt.

Lode Van Wabeke

lavi e fasile

vandaag zag ik op een plat dak een kraai een grote, harde broodkorst naar een plas water brengen om erin te weken. ze draaide de korst om en om,als een wentelteefje,tot een deel druipend losliet en ze dat alvast opat. ze draaide verdertot er weer een stukje afbraken at het op, terwijl de rest verder sopte. ik dacht, vriend, dan moet je in koffiegedrenkte speculoos eens proberen.

Lode Van Wabeke

dystopisch lexicon

vannacht droomde ik dat grenzen dichtgingener moest in allerijl een voorraad e-boeken aangelegd, een ark van Noah met onzichtbare rekken voor de rest van mijn lezend leven. in het ruim was overal usb. want de bibs waren dicht.wetenschappers hadden ontdekt dat papiereen verschrikkelijke broeihaard was, een superverspreider. maar dàt wisten wij als experts al langer.hadden ze het ons gewoon gevraagd? alleen poëzie mocht nog. welk kwaad kan daar vandaan komenzei de groep witte jassen eensgezind, de kans op besmetting is daar zo goed als onbestaande.want poëzie leest toch niemand? ik woelde tussen slaap en waaken zag dat bibliotheken ateliers waren gewordenwaar mondmaskers werden gemaakt. ik weet nog dat ik dacht:straks batterijen opladen.

Lode Van Wabeke

Medische fout

bij een routine-ingreep onder algemene narcoseeerder dit jaar is mijn metaforencentrum door zuurstoftekort ernstig beschadigd geraakt, stierf door ischemie de gedichtenzone in mijn hersenen onherroepelijk voor een deel af. ik ben nu weer aan de beterhand.‘maar de weg is nog lang’ zei de dokter,en ik vroeg : 'hoeveel kilometer denkt u?' ik revalideer met voorleesboekjes van Nijntje,volg traag met een vingertop de woordjes op de pagina. het gaat steeds beter, een overwinning vandaagwas een gewoon boodschappenlijstje te kunnen maken: rechttoe rechtaan. ik heb veel steun van mijn vrienden.eentje was wel grappig toen hij zeidat ik terug de koe bij de horens moest vattenen ook nog iets over één dag bouwen in Rome (?) maar toen er gezegd werd dat een verloren veldslagnog geen oorlog maaktbegon ik me toch wel wat zorgen te maken.

Lode Van Wabeke

file-overweging

het begon heel gewoon met een vrouw.zij ontmoette een man natuurlijk en namen een hoop kinderen.zeven stuks die allemaal op elkaar leken en dezelfde fiets, dezelfde boterhammendoosen dezelfde punten hadden. ze waren immers zus en broer.zo ging het verder, ontmoeten en ontmoeten, en zo is de wereld vol geraakt enis er nu geen plaats meer, moeten we naar co-housing en geboortebeperking,of blijf gewoon alleen dan hoef je niets te planten. doe dan andere dingen zoals zaadvan een voederhuisje eten of vet spek dat vet spek noemt omdat het vet toelaat.het schijnt dat er vrouwmakende stoffen zijn die sperma van mindere kwaliteit veroorzaken.straks sterven we dus allemaal uit, misschien kan al dat testosteron een en ander eens uitvechten?hier is de file bijna opgelost, ben bijna thuis en daar begint alles gewoon weer bij een vrouw.

Lode Van Wabeke

Dreamworks Inc.

als ik nu eens zou figurerenin de volgende Kung Fu panda. ik zou daar een of andere domme stoot uithalen, niets bijzonders, één rare move zou genoeg zijn, iets dat gewoon op mijn onnozel hoofd valt,wegstuitert. of struikelen, ja, struikelen doet het ook altijd goed bij jou,kan er donder op zeggen dat bananenschilhumor je uit laat glijden,ontwapend door de knieën doet gaan. dan zal je weer krom van het lachenmet buikpijn biggelend tranen, schokschouderend omhelzen endorfines zullen helend gaan gierenin die leegte tussen onsmisschien iets doen kantelen naarwat we ooit samen waren zouden we tekenfilms gewoon terugaan kinderen kunnen laten.

Lode Van Wabeke