Een dans van wederkerigheid

18 okt 2026 · 3 keer gelezen · 0 keer geliket

Ze stond aan het raam

toen de lucht zich vulde

met duizenden spreeuwen.

 

De zwerm was verbonden,

zwelde aan, viel uiteen

boog af en keerde terug.

 

Geen vogel bleef achter.

Waar de ene uitweek,

volgde de andere zijn richting.

 

Ze keek toe

hoe ze de beweging deelden,

zonder te weten waar ze

zouden eindigen.

 

Ze keek toe

hoe niemand hoefde te roepen

om gehoord te worden,

hoe niemand hoefde te vragen

om ruimte te krijgen.

 

Een dans van wederkerigheid

 

 


foto: Alex van den Akker

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

18 okt 2026 · 3 keer gelezen · 0 keer geliket