Een oprechte kans.

Drie woorden uit de mond van een mens: een oprechte kans. Jeuj is een feestwoord. Het ligt ergens verscholen in mijn bek. Het woord bek klinkt zo brutaal terwijl ik niet bekkig ben. Een dankbare hond, dat ben ik! Stil en dankbaar voor de oprechte kans die ik krijg van de welsprekende man en zijn zachtaardige vrouw. Zij kocht zonet een transportmandje om mij binnenkort naar haar huis te brengen. In haar huis leeft haar gezin, het heeft drie poezen. Jeuj! Het feestwoord komt in me op, toch kan ik niet juichen. Een nieuwe thuis omdat mijn huidige thuis zal verdwijnen? Omdat mijn baasjes ziek zijn? Ze zijn zo oud, mijn verzorgers zijn op, zegt de dokter. Hoe kan ik daarbij juichen? Ik zoek de traankanalen in m'n ogen, kan ze maar niet vinden.