Een zekere somberte

17 jan 2022 · 7 keer gelezen · 0 keer geliket

Dia’s schieten mijn oog voorbij
ze projecteren zich zonder meer op het plafond
en snijden mijn hart binnen

Zonderlinge geschiedenissen
vergeten anekdotes
stapelen zich

Terwijl dagen, hoewel kort van licht, eindeloos lijken
kan ik nagenoeg tasten wat achtergelaten werd
stukjes vergeten groenten en stemmingen
liggen hand in hand stof te vergaren
ergens in mijn onmetelijke bovenkamer
waar geheimen zich ontvouwen
en me leiden naar een pad
waar ik eerder liep

Want zoals alles
zal ook ik
een herhaling worden
en zo
slechts
aanspreken
wie mij
horen
wil

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

17 jan 2022 · 7 keer gelezen · 0 keer geliket