Er viel niets te kiezen. Ik ben zo geboren. Met handen zoals deze.
Ze hebben dat altijd gehad. Deze vorm van bokshandschoenen.
Bovendien. Ik eet graag eieren.
Niets is uit vrije wil. Het verwijst allicht naar een verleden.
Niets is gemakkelijk. Want ik eet die eieren liefst gebakken.
Ik heb een fornuis. Ik heb een pan. Het lukt zelden.
De vloer is met de tijd verkleurd. Het geel is niet meer zuiver.
Er valt niets meer te rapen. De bodem kleeft. De pan wacht. Die honger is normaal.
Alles breekt verkeerd. Het komt door die handen. Niet door de eieren.
Gelukkig lijden zij niet echt hieronder.
uit de reeks 'Metamorfine'