Orion bleef gefacineerd naar de vrouw kijken die iets verder van hem op het teras van de kafenina zat : heb je nog steeds die blauwe ogen als het blauw van de zee, jammer genoeg gevuld met zoveel woede maar daar vind ik wel een remedie voor, wees gerust liefje! dacht hij
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
