Waar ik écht het schijt aan heb is 'emotieloos praten'.
We moeten allemaal onze pokerface opzetten , ons masker,
onze rol spelen. We mogen niet meer authentiek en onszelf zijn
en we moeten onze emoties onderdrukken. Sorry, maar zò marcheert het
helemaal niet hé!?
We zijn geen robotten, we zijn allemaal mensen van vlees en bloed.
We hebben allemaal onze gevoelens en emoties.
Als iemand er niet tegen kan dat ik emotie leg in mijn stem en spraak,
zeg ik vriendelijk: 'Tja, ik ben des mensens, u kan er missschien niet tegen
en hebt het er moeilijk mee. Misschien vindt u mij agressief klinken (!?), maar als u mij écht
agressief hoort, zal u waarschijnlijk wegrennen van mij. Dus, wees blij dat ik nog redelijk kalm
ben, ook al is dat met enige emotie in mijn stem.'
Misschien is iedereen dom en dwaas geworden en herkennen ze humane emoties niet meer. Kan.
Ik ken mezelf, zonder emoties en gevoelens ben ik dood. Dat maakt ons 'mens'. En hopelijk
'menselijk'.
6/7/2026