[eu·fo·rie]

Ingemar Spelmans
9 nov. 2017 · 4 keer gelezen · 1 keer geliked

Dat de vrieskou me stiekem

als 's nachts gevallen sneeuw

ligt op te wachten, een buurmeisje

 

krabt het ijs van de voorruit

met een soort vanzelfsprekendheid

die je niet voor mogelijk houdt.

 

Mijn zadel, gladder dan anders,

waarna ik als een schansspringer

opga in de afdaling, misschien

 

is dat een goede definitie.

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Ingemar Spelmans
9 nov. 2017 · 4 keer gelezen · 1 keer geliked