De treurwilg hing als een sluier boven de vijver. In het het duister dwaalde ze door de tuin,tot ze bij het kasteel kwam sloop naar het venster en kroop naar binnen. Hij had haar niet opgemerkt tot een donkere schaduw zich over hem heen boog. 'wakker worden!' site ze bij z'n oor. z'n ogen vlogen open en hij keek recht in haar woeste ogen: 'nee' kon hij enkel uitbrengen. De stilte was moordend.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
9 apr 2026
· 3 keer gelezen
· 1 keer geliket