Fantoomballen (twee)

26 mei 2024 · 6 keer gelezen · 2 keer geliket

Ik heb mezelf fantoomballen aangepraat, twee,
en fantaseer over hoe ze klinken
in handpalmen, tegen ruggen, billen,
schurend tegen broeknaden.


Ik kneed ze in gedachten en drapeer ze op tafel,
zomaar, te midden een gesprek,
laat ze rollen naar wie wilt
en laaf me aan al de denkbeeldige blikken.


Zo groeien ze, die ballen, en ik groei mee
Samen rollen we de tafel rond; steeds gulziger,
gretiger, gezwollen. 


‘Wij zijn samen!’, roepen we
Wij kloppen!
driftig
driftig
driftig

tot we knappen, de ballen en ik,
we stromen uit en over alles:
lijven, zakken, handen, gezichten

Leeg en uitgeput berusten we
Maar enkele dagen later voel ik ze weer knellen,
die twee denkbeeldige ballen van me, strak en spannend
in mijn broek vol gebalde fantoompride.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

26 mei 2024 · 6 keer gelezen · 2 keer geliket